Enargit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Enargit
Enargite.jpg
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny Cu3AsS4
Twardość w skali Mohsa 3,5
Przełam nierówny
Łupliwość dobra
Pokrój kryształu tabliczkowe, słupkowe, częste zbliźniaczenia
Układ krystalograficzny rombowy
Właściwości mechaniczne kruchy
Gęstość minerału 4,4 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa stalowoszara
Rysa czarna
Połysk metaliczny do matowego
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Enargit (gr. enarges – "oczywisty") – rzadki minerał zaliczany do gromady siarczków. Jest rudą miedzi i arsenu.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju słupkowym (z pionowo zbrużdżonymi ścianami) oraz tabliczkowym. Występuje w skupieniach ziarnistych, zbitych, pręcikowych. Tworzy zbliźniaczenia podwójne i wielokrotne. Tworzy też zrosty z innymi minerałami.

Zawiera 48,52% miedzi, 19,02% arsenu, 32,56% siarki oraz domieszki: żelaza, ołowiu, cynku. Jest rozpuszczalny w kwasie azotowym, stapia się wydzielając charakterystyczny zapach czosnku.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Najczęściej współwystępuje z takimi minerałami jak: chalkopiryt, luzonit, tetraedryt, bornit, piryt. Minerał miedzionośnych utworów hydrotermalnych, ubogich w żelazo.

Miejsca występowania: Namibia – Tsumeb, USAMontana, Peru- Pasto Bueno, Niemcy – Wittichen, Węgry – Recsk, Chile, Argentyna, Filipiny.

W Polsce: na Dolnym Śląsku w okolicach Kowar, i Strzegomia.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Bolewski A., Manecki A.: Mineralogia szczegółowa. Warszawa: Wydawnictwo PAE, 1993. ISBN 83-85636-03-X.
  2. J. Parafiniuk: Minerały systematyczny katalog 2004. Warszawa: TG "Spirifer", 2005. ISBN 83-923013-0-7.
  3. R..Duda, L.Rejl: Wielka encyklopedia Minerałów. Elipsa 2. ISBN 83-86013-00-1.
  4. W. Schumann: Minerały świata – O. "Alma – Press", 2003. ISBN 83-7020-313-2.