Ene Ergma

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ene Ergma
IRL Ene Ergma.jpg
Data i miejsce urodzenia 29 lutego 1944
Rakvere
Przewodniczący Riigikogu
Przynależność polityczna Res Publica
Okres urzędowania od 2003
do 2006
Poprzednik Toomas Savi
Następca Toomas Varek
Przewodniczący Riigikogu
Przynależność polityczna Isamaa ja Res Publica Liit
Okres urzędowania od 2007
do 2014
Poprzednik Toomas Varek
Następca Eiki Nestor
Odznaczenia
Order Herbu Narodowego II Klasy (Estonia) Order Białej Gwiazdy IV Klasy (Estonia) Odznaka za Zasługi dla Republiki Austrii - Wielka Złota Odznaka Honorowa na Wstędze Wielki Krzyż Orderu Korony (Belgia) Rycerz Krzyża Wielkiego Orderu Oranje-Nassau (Holandia) Wielki Oficer Orderu Trzech Gwiazd (Łotwa) Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Zasługi RP Krzyż Wielki Orderu Infanta Henryka (Portugalia) Komandor Krzyża Wielkiego Orderu Gwiazdy Polarnej (Szwecja) Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Ene Ergma (ur. 29 lutego 1944 w Rakvere) – estońska polityk i astronom, nauczyciel akademicki, dwukrotnie przewodnicząca Riigikogu trzech kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu szkoły średniej studiowała fizykę na Uniwersytecie w Tartu. W 1972 została kandydatem nauk w Instytucie Astronomii Uniwersytetu Moskiewskiego. W 1984 w Instytucie Badań Kosmicznych w Moskwie uzyskała stopień doktora fizyki i matematyki.

Zawodowo związana z Uniwersytetem w Tartu, w 1988 została na tej uczelni profesorem astrofizyki. W 1997 przyjęto ją do Estońskiej Akademii Nauk. W latach 1999–2004 była jej wiceprzewodniczącą. W pracy naukowej zajmowała się zjawiskami rozbłysku gamma i obiektami astronomicznymi (w tym białymi karłami i gwiazdami neutronowymi). Należy do licznych organizacji i stowarzyszeń naukowych.

W 2003 uzyskała mandat posłanki do Zgromadzenia Państwowego X kadencji z listy partii Res Publica. Do 2006 pełniła funkcję przewodniczącego parlamentu, później przez rok była jego wiceprzewodniczącą. W wyborach w 2007 uzyskała reelekcję z ramienia współtworzonego przez jej ugrupowanie stronnictwa Isamaa ja Res Publica Liit. Na skutek ustaleń koalicyjnych wybrano ją na przewodniczącą Riigikogu XI kadencji. W 2011 odnowiła mandat, pozostała również przewodniczącą parlamentu (XII kadencji), odwołano ją z tej funkcji w 2014.

Odznaczona m.in. Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej, Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Republiki Włoskiej, a także odznaczeniami estońskimi i portugalskimi.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]