Ener Julio

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boxing pictogram.svg Ener Julio
Data i miejsce urodzenia 14 października 1973
Kartagena, Kolumbia
Obywatelstwo  Kolumbia
Wzrost 178 cm
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa junior półśrednia (jr.welterweight)
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 37
Zwycięstwa 26
Przez nokauty 19
Porażki 8
Remisy 3

Ener Julio (ur. 14 października 1973 w Cartagena de Indias) – kolumbijski bokser wagi junior półśredniej, były mistrz świata federacji WBO oraz IBO.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Ener Julio karierę zawodową rozpoczął w 1994 roku zwyciężając przez nokaut z rodakiem Arnovisem Diazem. W 1998 roku zdobył jeszcze wtedy mało znaczący pas IBO, nokautując meksykanina Davida Ojedę w 10 rundzie. W 1999 roku przegrał przez niejednogłośną decyzję z przyszłym mistrzem kategorii junior półśredniej, DeMarcusem Corleyem.

22 lipca 2000 roku walczył o mistrzostwo świata WBO w wadze junior półśredniej. Jego rywalem był niebezpieczny mistrz Randall Bailey, który legitymował się rekordem 21(21)-0. Julio zwyciężył niejednogłośnie na punkty (113-111, 114-111, 111-115), po bardzo nieczystej walce[1].

W 2002 roku Julio powrócił na ring i zmierzył się z mistrzem, DeMarcusem Corleyem[2]. Stawką był pas WBO. W rewanżu Corley wygrał wysoko na punkty (105-119, 107-117, 107-118), posyłając Kolumbijczyka 2krotnie na deski.

W 2004 roku Julio walczył o pas IBO w wadze półśredniej, ale pokonał go na punkty, Brytyjczyk Jawaid Khaliq[3]. W następnej walce został zastopowany w 10. rundzie przez przyszłego mistrza świata wagi lekkiej Davida Díaza. Ostatnią walkę stoczył w 2008 r., nokautując w 10. rundzie Jhona Lairo.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Randall Bailey
Mistrz świata wagi junior półśredniej WBO
22 lipca 2000 - 25 czerwca 2001
Wakat
Następca
DeMarcus Corley