Engelbrekt Engelbrektsson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Engelbrekt Engelbrektsson
Modell till statyn över Engelbrekt Engelbrektsson i Örebro (ur Svenska Familj-Journalen).png
Data urodzenia ok. 1390
Data śmierci 1436
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Engelbrekt Engelbrektsson (ur. ok. 1390, zm. 27 kwietnia lub 4 maja 1436 na wyspie (ob. Engelbrektsholm) na jeziorze Hjälmar) – szwedzki bohater narodowy i mąż stanu, przywódca rebelii, trwającej w latach 1434–1436, przeciwko rządom Eryka Pomorskiego, króla unii kalmarskiej i urzędników duńskich w Szwecji.

Pochodzenie[edytuj | edytuj kod]

Herb Engelbrekta Engelbrektssona

Engelbrektsson najprawdopodobniej wywodził się z niemieckiego rodu. Pochodził ze znajdującego się w środkowej części kraju regionu Dalarna, będącego miedzianym zagłębiem Szwecji.

Geneza, przebieg i skutki rebelii[edytuj | edytuj kod]

Engelbrektsson jak wielu innych Szwedów był niezadowolony z nieprawości i wykroczeń popełnianych przez duńskich urzędników oraz wysokich podatków obowiązujących w kraju. W 1434, przy wsparciu górników i chłopów z jego rodzinnych stron, rozpoczął rebelię, nazwaną później rebelią Engelbrektssona, która z czasem ogarnęła cały kraj.

W 1435 został obwołany dowódcą narodowych sił zbrojnych (Rikshövitsman) przez Parlament Stanowy (Ståndsriksdagen) w Arboga. Z czasem władza Engelbrektssona uległa zmniejszeniu, co było spowodowane konfliktami z arystokracją, która chciała wykorzystać powstanie dla własnych celów.

Zwycięskie walki rebeliantów doprowadziły do ugody z królem i rewizji postanowień unii kalmarskiej, czego skutkiem były m.in. detronizacja Eryka Pomorskiego w 1439 i osiągnięcie suwerenności przez Szwecję.

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

Engelbrekt Engelbrektsson został zamordowany na przełomie kwietnia i maja 1436 (dokładna data nie jest znana) przez szwedzkiego feudała Månsa Bengtssona.