Engelschalk II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Engelschalk II
margrabia Marchii Panońskiej
Okres panowania 893
Dane biograficzne
Urodziny po 860
Śmierć po 893
Ojciec Engelschalk I

Engelschalk II (ur. po 860, zm. po 893 roku) – margrabia Marchii Panońskiej w opozycji do stryja Aribo i przywódca rebelii przeciw niemu.

Aribo został następcą braci, Wilhelma II i Engelschalka I, którzy zginęli w czasie kampanii przeciw państwu wielkomorawskiemu[1]. Engelschalk II, syn Engelschalka I, wszczął w 882 roku przeciw władzy Aribo rebelię, domagając się władzy nad marchią. Aribo uzyskał poparcie cesarza Karola Otyłego, w związku z tym Engelschalk zwrócił się o pomoc do Arnulfa z Karyntii. Po stronie Aribo w tej wojnie stanął także król wielkomorawski, Światopełk. Pokój zawarto w 884 roku, Aribo odniósł w wojnie zwycięstwo.

Pod koniec dekady Engelschalk poślubił córkę Arnulfa, Ellinrat, by zmusić teścia do udzielenia pomocy w ponownej próbie odzyskania Marchii Panońskiej. Z powodu niepowodzenia tego planu zbiegł na Morawy. W 893 roku otrzymał część władzy nad marchią, pozostawał jednak pod zwierzchnictwem stryja[2]. Spiskował także przeciwko Arnulfowi, w tym samym roku w Ratyzbonie negocjował z arystokracją i Morawami wszczęcie kampanii przeciw cesarzowi. Wkrótce potem został aresztowany i oślepiony bez wiedzy Arnulfa.

Przypisy

  1. MacLean pp 135–142 and Reuter 116.
  2. Reuter, 124.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Reuter, Timothy. Germany in the Early Middle Ages 800–1056. New York: Longman, 1991.
  • MacLean, Simon. Kingship and Politics in the Late Ninth Century: Charles the Fat and the end of the Carolingian Empire. Cambridge University Press: 2003.