Enharmonia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Enharmonia jest to cecha systemu równotemperowanego polegająca na możliwości zapisania jednego dźwięku na kilka sposobów. Np. dźwięk c może być zapisany jako deses lub his.

Dźwięki o różnej nazwie i pisowni, ale tym samym brzmieniu nazywa się dźwiękami enharmonicznymi lub enharmonicznie równymi.

Enharmonia oraz system równomiernie temperowany umożliwiają rozróżnienie: półtonu diatonicznego i chromatycznego oraz całego tonu diatonicznego i chromatycznego.

Z enharmonią wiąże się pojęcie gam enharmonicznych, są to gamy o identycznym brzmieniu, ale różnej notacji muzycznej. Enharmoniczne zamienianie gam czy dźwięków ma przede wszystkim znaczenie praktyczne, ułatwiające odczyt nut w tonacjach, które znajdują się na dalszym miejscu w kole kwintowym, a tym samym mają większą ilość znaków przykluczowych. W harmonii klasycznej zamiana enharmoniczna dźwięku wymuszana była koniecznością przestrzegania zasad połączeń harmonicznych.