Enklawa Lado

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mapa enklawy
Herb Enklawy Lado

Enklawa Lado była enklawą Wolnego Państwa Kongo istniejącą w latach 1894-1910, położoną na zachodnim brzegu górnego Nilu na terenie obecnego Sudanu Południowego i północnej Ugandy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Teren ten poprzednio był częścią egipskiej prowincji Ekwatoria, po przejściu pod panowanie brytyjskie został przekazany królowi Belgii, Leopoldowi II, zgodnie z postanowieniami brytyjsko-belgijskiego traktatu kongijskiego, jako dożywocie. W zamian strona belgijska przekazała pas lądu we wschodnim Kongu, co miało miejsce na początku budowy linii kolejowej z Kapsztadu do Kairu.

Enklawa miała około 38 850 km² (15 tys. mil²) a zamieszkiwało ją 250 000 ludzi. Stolicą enklawy było miasto Lado.

Na terenie enklawy znajdował się między innymi port nad Nilem, Rejaf, w którym miał swoją siedzibę belgijski oficer, jedyny w całej enklawie.

10 czerwca 1910, po śmierci Leopolda II, terytorium Enklawy Lado stało się prowincją Sudanu Anglo-Egipskiego. W 1912 południową część byłej enklawy przekazano Ugandzie, podówczas kolonii brytyjskiej[1].

Przypisy

  1. Ascherson, N. The King Incorporated: Leopold II in the Age of Trusts, Granta Books, 2001. ISBN 1-86207-290-6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]