Enkoder przyrostowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Enkoder inkrementalny, przyrostowy, impulsowyprzetwornik, którego zadaniem jest generowanie impulsów (przyrosty kątowe) odpowiadających ruchowi obrotowemu.

Enkoder inkrementalny ROD 420

Charakterystyczną cechą tych enkoderów jest stała liczba impulsów na wyjściu do 10000 impulsów/obrót, odpowiadająca rozdzielczości systemu pomiarowego.

W celu kontroli kierunku (prawo-lewo), drugi w kolejności sygnał jest przesunięty fazowo o 90°. Licznik zewnętrznego systemu kontroli może być ponownie ustawiany dodatkowym zerowym impulsem.

Pomiar położenia następuje niezależnie od rozdzielczości wyjściowej enkodera. Oznacza to, że każda rozdzielczość od 1 do 32768 impulsów na obrót może być uzyskana na podstawie wewnętrznego próbkowania. Takie precyzyjne rejestrowanie mechanicznego ruchu obrotowego i jego zamiana na sygnał elektryczny jest zasadnicze dla niezawodnego działania w pozycjonowaniu i CNC.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]