Enkolpion

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Enkolpion (gr. εγκόλπιον en - na, kolpos – pierś) – kapsułka noszona na piersiach przez chrześcijan, zawierająca relikwie lub cytaty z Pisma Świętego. Enkolpion był niekiedy traktowany jak amulet.

Zwyczaj noszenia enkolpionu wywodzi się z używanych przez żydów filakterii. Według oficjalnego stanowiska Kościoła noszenie enkolpionu powinno być formą wyznania wiary, prośbą o boską opiekę. Winno wiązać się z upamiętnieniem jakiegoś ważnego wydarzenia w życiu (np. chrztu, pielgrzymki) lub być wyrazem przynależności do bractwa kościelnego.

Ze względu na tendencje do nadawania enkolpionowi charakteru magicznego, jego noszenie potępiane było już przez starożytnych Ojców Kościoła. Nie zahamowało to używania enkolpionu jako amuletu, a w średniowieczu jego zabobonne znaczenie rozpowszechniło się również wśród duchowieństwa.

Enkolpion w kształcie krzyża nosili cesarze, a do czasu wejścia w życie pektorału papieże i biskupi. Rodzajem enkolpionu było noszone przez kanoników dystynktorium. W Kościele prawosławnym popularny jest enkolpion w kształcie medalionu (panagia). Noszony jest przez dostojników kościelnych, patriarchowie noszą po dwa lub więcej enkolpiony.

W Muzeum Historycznym w Sanoku znajdują się enkolpiony znalezione podczas prac wykopaliskowych w grodzisku w miejscowości Trepcza.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]