Enkratyści

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Enkratyści lub enkratyci (z gr. enkratitai, "wstrzemięźliwi") – członkowie różnych sekt gnostyckich z połowy II wieku. Założycielem jednej z nich, jak podaje Euzebiusz, był Tacjan Syryjczyk[1], uczeń świętego Justyna, męczennika[2]. Innym przedstawicielem gnostyckiego enkratyzmu był Saturnin, który odrzucał małżeństwo i jedzenie mięsa[3].

Tacjan głosił, że Adam za grzech nieposłuszeństwa został potępiony przez Boga i że małżeństwo jest wymysłem szatana. Z tej przyczyny enkratyści wstrzymywali się (stąd nazwa) od zawierania związków małżeńskich, prokreacji[4], a także od picia wina i spożywania mięsa, bo uważali, że są one "dziełem szatana"[5][6]. Nawet podczas sprawowania Wieczerzy Pańskiej nie pili wina, lecz wodę i dlatego zwano ich także hydropatami, hydroparastatami lub akwarianami[7].

Odrzucali prawie w całości Stary Testament. Człowiek, zgodnie z ich nauką, składa się z materii i duszy, przy czym dusza będzie nieśmiertelna tylko wtedy, gdy zostanie zaakceptowana przez Boga.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Tomasz Stępień: Chrześcijanie przeciwko filozofii greckiej. Uwagi na temat antyfilozoficznych postaw apologetów. Warszawskie Studia Teologiczne XX-1/2007. ISSN 0209-3782, s.101-111.
  2. Por. Historia Kościelna, IV. 28, 29
  3. Por. Saturninus. W: The Oxford Dictionary of the Christian Church. F.L. Cross, E.A. Livingstone (oprac.). Wyd. 2. Oxford University Press, 1974, s. 1238. ISBN 0-19-211545-6.
  4. Evencio Cófreces Merino, Ramon Garcia de Haro: Historia Teologii. Epoka patrystyczna. Wydawnictwo M, Kraków 2003. ISBN 83-7221-546-4, t.1, rozdz.8.4.
  5. Jan Wierusz-Kowalski: Wczesne chrześcijaństwo I-X wiek. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1985. ISBN 83-03-00985-0, s. 40.
  6. Hipolit Rzymski: Refutation of All Heresies, Book VII, Chapter 16. The System of Saturnilus.
  7. H. Masson, Słownik herezji w kościele Katolickim, Wydawnictwo "Książnica", Katowice 1993, s. 52,154