Ennio Quirino Visconti
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ennio Quirino Visconti ( ur. 1 listopada 1751 w Rzymie, zm. 7 lutego 1818 w Paryżu ) – archeolog włosko-francuski.
Od roku 1777 pracował będąc bibliotekarzem w Watykanie, później został konserwatorem Muzeum Kapitolińskiego w 1787 roku. Był też konserwatorem starożytności i profesorem w Paryżu od 1799. Główne dzieła: „Iconographie grecque” (1811, 3 tomy), „Iconographie romaine” (1817—1829, 4 tomy). Jego syn Louis Tullius Joachim Visconti był architektem włosko-francuskim.
[edytuj] Źródła
- Wielka ilustrowana encyklopedia Gutenberga (1929-1934, Kraków)
- Ilustrowana encyklopedia Trzaski, Everta i Michalskiego (tom 10)