Ennodiusz z Pawii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święty
Ennodiusz z Pawii
Magnus Felix Ennodius
diakon
biskup
Data urodzenia 473/474
Arles
Data śmierci 17 lipca 521
Kościół/
wyznanie
katolicki
Wspomnienie 17 lipca

Ennodiusz z Pawii, właśc. Magnus Felix Ennodius (ur. 473/474, zm. 17 lipca 521) – pisarz i teolog wczesnochrześcijański, biskup, święty Kościoła katolickiego.

Pochodził z rodziny zamieszkałej najpewniej w Arles. Wcześnie osierocony przez rodziców był wychowywany przez zamieszkałą w Pawii ciotkę. Około 493 został wyświęcony na diakona. W 496 przeprowadził się do Mediolanu. Tam rozpoczął działalność pisarską. W 513 został biskupem w diecezji Pawii. Dwukrotnie (w 515 i 517) stał na czele poselstw papieskich do Konstantynopola, które miały doprowadzić do pojednania z Kościołem greckim (schizma akacjańska).

Jego wspomnienie liturgiczne przypada w dzienną pamiątkę śmierci.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

1.Dzieła różne (Opuscula miscella)

  • Żywot Epifaniusza (Vita Epiphanii)
  • Żywot Antoniego (Vita Antonii)
  • Książeczka przeciwko zwalczającym synod (Libellus adversus eos, qui contra synodum scribere praesumpserunt)
  • Panegiryk (Panegyricus)
  • Pouczenie moralne (Paraenesis didascalica)
  • O życiu swoim - modlitwa dziękczynna (Eucharisticum de vita sua)
  • 2 Błogosławieństwa świecy (Benedictiones cerei)

2. 28 Przemówień (Dictiones)

3. 2 księgi Pieśni (Carmina)

4. 297 Listów

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]