Enrico Dante
| Enrico Dante | ||
| Kardynał prezbiter | ||
|
|
||
| Kraj działania | ||
| Data i miejsce urodzenia | 5 lipca 1884 Rzym |
|
| Data i miejsce śmierci | 24 kwietnia 1967 Rzym |
|
| sekretarz Kongregacji ds. Rytów | ||
| Okres sprawowania | 1960 - 1967 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Prezbiterat | 3 lipca 1910 | |
| Nominacja biskupia | 28 sierpnia 1962 | |
| Sakra biskupia | 21 września 1962 | |
| Kreacja kardynalska | 22 lutego 1965 Paweł VI |
|
| Kościół tytularny | S. Agata de’ Goti | |
Enrico Dante (5 lipca 1884, Rzym – 24 kwietnia 1967, Rzym), włoski duchowny katolicki, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej - sekretarz Świętej Kongregacji Obrzędów, kardynał.
Odbył studia na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie oraz przy Trybunale Roty Rzymskiej. 3 lipca 1910 przyjął w Rzymie święcenia kapłańskie. Był wieloletnim wykładowcą Papieskiego Athenaeum "De Propaganda Fide" w Rzymie; w 1913 został mianowany oficjałem w Świętej Penitencjarii Apostolskiej, a w marcu 1914 członkiem Kolegium Ceremonii Papieskich. Od października 1923 był substytutem-adiunktem, a od września 1930 substytutem w Kongregacji ds. Rytów; od maja 1943 podsekretarz w Kongregacji Ceremonii. W maju 1943 został mu nadany tytuł papieskiego prałata domowego.
Od czerwca 1947 prefekt Ceremonii Papieskich, następnie prosekretarz (styczeń 1959) i sekretarz (styczeń 1960) Kongregacji ds. Rytów; 28 sierpnia 1962 został mianowany arcybiskupem tytularnym Carpasia, sakry biskupiej udzielił mu w Rzymie papież Jan XXIII 21 września 1962. Kolejny papież, Paweł VI, wyniósł go do godności kardynalskiej; 22 lutego 1965 otrzymał tytuł kardynała-prezbitera S. Agata dei Goti.
W latach 1962-1965 brał udział w obradach Soboru Watykańskiego II.