Entlebucher
| Entlebucher | |
 Entlebucher |
|
| Inne nazwy | Entlebucher Sennenhund |
| Kraj pochodzenia | Szwajcaria |
| Wymiary | |
| Wysokość | 40-50 cm |
| Masa | 25-30 kg |
| Klasyfikacja | |
| FCI | Grupa II, sekcja 3, nr wzorca 47 |
| AKC | Working (FSS) |
| CKC | Grupa 3 – Working Dogs |
| UKC | Guardian Dogs |
| Wzorce rasy | |
| FCI • AKC • CKC • UKC | |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Entlebucher – jedna z ras psów należąca do grupy psów w typie pinczera i sznaucera, molosowatych, psów szwajcarskich pasterskich i ras innych. Zaklasyfikowana do sekcji szwajcarskich psów pasterskich.
Spis treści |
[edytuj] Rys historyczny
Pod nazwą Entilbucherhund rasa była znana od 1889, kiedy to Franz Schertenleib postanowił odszukać i hodować te małe psy pasterskie, lecz na początku zaliczano je do psów z Appenzell. W 1913 na wystawie w Lengenthal pojawiły się cztery egzemplarze przedstawione przez profesora Alberta Heima, a na podstawie sędziowskich opisów zostały one wpisane do Szwajcarskiej Księgi Rodowodowej (SHSB) jako czwarta rasa szwajcarskiego psa pasterskiego.
W 1926 roku, z inicjatywy doktora B. Kolbera powstał Szwajcarski Klub Psa Pasterskiego z Entlebuch, a rok później opracowano pierwszy wzorzec rasy.
[edytuj] Wygląd
[edytuj] Budowa
Pies średniej wielkości, zwarty, o nieco wydłużonej budowie. Chód entlebuchera jest swobodny i płynny. Kończyny powinny być prowadzone prosto.
[edytuj] Szata
Sierść jest krótka, twarda i błyszcząca, z gęstym podszerstkiem.
[edytuj] Umaszczenie
Tricolor, typowe dla szwajcarskich psów pasterskich, czyli czarne z żółtym lub rudawym podpalaniem nad oczami, na łapach i policzkach, symetryczne białe znaczenia na szyi, piersi i głowie.
[edytuj] Niedopuszczalne
- niebieskie, żółte oczy
- zbyt długa, miękka szata
- maść inna niż tricolor, kolor podstawowy inny niż czarny
- zakręcony ogon
[edytuj] Zachowanie i charakter
Entlebucher jest psem czujnym, inteligentnym, wytrzymałym i przyzwyczajonym do samodzielnej pracy. Dobrze znosi warunki miejskie, jednak potrzebuje dziennie dużo ruchu. Nie ma problemów w kontaktach z dziećmi, ale jest nieufny w stosunku do obcych.
[edytuj] Użytkowość
Entlebucher może być psem stróżującym lub towarzyszącym.
[edytuj] Zdrowie i pielęgnacja
Sierść jest łatwa w pielęgnacji lecz wymaga regularnego szczotkowania. Ze względu na dużą aktywność psów tej rasy istnieje konieczność zaspokojenia tej cechy na wolnym powietrzu.
[edytuj] Ciekawostki
Entlebucher jest najmniejszym ze szwajcarskich psów pasterskich. Ze względu na swoją wielkość i łatwość utrzymywania znajduje coraz więcej zwolenników.
[edytuj] Bibliografia
- Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 114. ISBN 83-7073-122-8.
