Entropia von Neumanna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Entropia von Neumanna to w mechanice kwantowej wielkość charakteryzująca nieuporządkowanie układu, zdefiniowana dla macierzy gęstości \rho jako

\operatorname{S}(\rho)=-Tr(\rho\log_2\rho).

Dla układu kwantowego który jest w stanie czystym entropia von Neumanna wynosi 0.

Ponieważ operator gęstości układu zawsze można przedstawić w postaci diagonalnej w bazie jego wektorów własnych, równoważną definicję entropii von Neumann daje wzór

\operatorname{S}(\rho) = - \sum_i \lambda_i \log_2 \lambda_i,

gdzie \lambda_i,\ i=1,2,\ldots to wartości własne operatora \rho.

W informatyce kwantowej entropia von Neumanna jest wykorzystywana jako podstawa kilku miar splątania. Jedną z nich jest zredukowana entropia von Neumanna, która jest zdefiniowana jako entropia von Neumanna dla zredukowanej macierzy gęstości układu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]