Eparchia saratowska i wolska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Eparchia saratowska i wolska
Саратовская и Вольская епархия
Cerkiew Ikony Matki Bożej „Ukoj Mój Smutek”  w Saratowie przy rezydencji biskupiej
Cerkiew Ikony Matki Bożej „Ukoj Mój Smutek” w Saratowie przy rezydencji biskupiej
Państwo  Rosja
Siedziba Saratów
ul. Wołżskaja 36
Data powołania 1828
Wyznanie prawosławie
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
sobór Sobór Zstąpienia Ducha Świętego w Saratowie
Biskup diecezjalny metropolita saratowski i wolski Longin (Korczagin)
Dane statystyczne
Liczba dekanatów 13
Liczba klasztorów 6
brak współrzędnych
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Eparchia saratowska i wolska – jedna z eparchii Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Jej obecnym biskupem ordynariuszem jest metropolita Longin (Korczagin)[1], zaś funkcję katedry pełni sobór Zstąpienia Ducha Świętego w Saratowie[2].

Eparchia powstała w 1828 poprzez wyodrębnienie z eparchii penzeńskiej i saratowskiej[1]. W 1918 na jej terytorium funkcjonowało 891 świątyń, 15 klasztorów oraz pustelnia. Po rewolucji październikowej, do 1937, wszystkie z nich zostały zamknięte (zniszczone lub zaadaptowane na magazyny, kluby, szpitale, więzienia)[2]. Cerkiew odzyskała część obiektów sakralnych po zmianie polityki państwa radzieckiego wobec Kościoła w czasie II wojny światowej: w 1944 w obwodzie saratowskim działały 4 świątynie, w 1955 - 15. Reaktywacje parafii prawosławnych na szerszą skalę miały jednak miejsce dopiero po 1988[2].

Eparchia dzieli się na 13 dekanatów[1]. Ponadto na jej terytorium działają następujące klasztory[1]:

Biskupi saratowscy[3][edytuj | edytuj kod]

Przypisy