Epexegesis
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Epexegesis (inaczej apozycja) (łac. intepretatio) – figura retoryczna, która polega na użyciu dwóch słów (zwykle rzeczowników) w tej samej formie fleksyjnej. Jedno ze słów jest dopowiedzeniem, przydawką drugiego. Oznacza to, że jedno słowo dointerpretowuje drugie lub nawet przedefiniowuje je.
Przykłady apozycji w literaturze:
- "Litwo, ojczyzno moja..." (Adam Mickiewicz, Pan Tadeusz)
- "O Warto, rzeko, wodo rodzona... (Maryla Wolska, Straż nad Wartą)
[edytuj] Źródła
- Stanisław Sierotwiński, Słownik terminów literackich, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1970, wyd. III, bez ISBN.
