Epiktet (malarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy malarza wazowego. Zobacz też: Epiktet, filozof rzymski.

Epiktet, Epiktetos – starożytny grecki malarz wazowy przełomu VI i V wieku p.n.e., przedstawiciel stylu czerwonofigurowego okresu archaicznego.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Tworzył w Atenach w okresie od około 520 do 490 p.n.e.. Jego imię można przetłumaczyć jako „nowo nabyty”, co sugeruje, że najprawdopodobniej był wyzwoleńcem lub niewolnikiem, jak wielu mu podobnych artystów tworzących w starożytnych Atenach. Pracował w wielu warsztatach, między innymi u Hischylosa oraz w zakładzie Nikostenesa i Pamfajosa. Obecnie przypisuje mu się autorstwo malowideł na ponad stu wazach zachowanych do czasów współczesnych, z których prawie pięćdziesiąt sygnował swoim imieniem.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Zaniechawszy wielkich kompozycji historycznych (choć czasami próbował je malować), skupił się na przedstawianiu pojedynczych postaci efebów, niewielkich rozmiarów, malowanych przede wszystkim na kyliksach. Chętnie zdobił wazy wyobrażeniami bankietów, wiążąc wybór tematu z przeznaczeniem naczynia, oraz przedstawieniami młodych atletów. Wdzięk i młode, delikatne sylwetki to charakterystyczne cechy jego twórczości.

Jednym z najsłynniejszych dzieł Epikteta jest przedstawienie łucznika scytyjskiego, wkomponowane w medalion zdobiący wnętrze kyliksu (obecnie w British Museum).

Galeria dzieł Epikteta[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons