Epimorfizm
Epimorfizm – w teorii kategorii, morfizm
mający prawostronną własność skracania, tj. dla wszystkich morfizmów
spełniony jest warunek
[1].
Epimorfizmy są odpowiednikami funkcji „na”, lecz nie są one z nimi tożsame. Pojęciem dualnym do epimorfizmu jest monomorfizm.
Wielu autorów książek o algebrze abstrakcyjnej i uniwersalnej definiuje epimorfizm jako homomorfizm „na” (surjektywny). Każdy epimorfizm w tym sensie algebraicznym jest epimorfizmem w sensie teorii kategorii, ale nie jest to prawdą we wszystkich kategoriach.
Epimorfizm konormalny [edytuj]
Jeśli dany epimorfizm jest kojądrem jakiegoś morfizmu, to nazywany jest on wówczas epimorfizmem konormalnym[2].
Jeśli każdy epimorfizm danej kategorii jest epimorfizmem konormalnym, to nazywa się kategorią konormalną. Każda z kategorii Gr, Ab, Vect jest konormalna. Kojądro w tych kategoriach istnieje dla każdego morfizmu
.
Jest ono równe grupie ilorazowej
, gdzie
jest najmniejszą podgrupą normalną zawierającą
.
Przykłady [edytuj]
- Epimorfizmami w kategorii Set są odwzorowania "na".
- Niech
będzie epimorfizmem, a jednocześnie istnieje taki
. Niech
. Niech
oraz
dla 

- Wtedy
i
, co jest sprzeczne z tym, że f jest epimorfizmem. Zatem nie istnieje
i funkcja f jest "na".
- Morfizmy identycznościowe są epimorfizmami.
Przypisy
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Zbigniew Semadeni, Antoni Wiweger: Wstęp do teorii kategorii i funktorów. Wyd. 2. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1978, seria: Biblioteka Matematyczna. Tom 45.
- Bucur I., Deleanu A.: Introduction to the Theory of Categories and Functors (tłum. ros.). Москва: Мир, 1972.
- Jiri Adámek, Horst Herrlich, George E. Strecker: Abstract and Concrete Categories (ang.). 2005-01-18. [dostęp 2011-08-26].

.
będzie epimorfizmem, a jednocześnie istnieje taki
. Niech
. Niech
oraz
dla 

i
, co jest sprzeczne z tym, że f jest epimorfizmem. Zatem nie istnieje