Korektor graficzny
 |
Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: usunąć elementy amatorsko-popularyzatorskie i zastąpić dobrze udokumentowanymi informacjami technicznymi; opisać działanie i konstrukcję korektorów w oparciu o filtry środkowoprzepustowe i środkowozaporowe; wyjaśnić co to są pasma tercjowe i oktawowe, skąd się wzięła liczba 31 w sprzęcie studyjnym (na przykład korektor tercjowy na pasmo 16-25000 Hz będzie miał nie 31 tylko 33 pasma), dlaczego zniekształcenia fazowe sygnału wpływają na użyteczność korektorów w sprzęcie hi-end (a nie wykluczają ich z profesjonalnych zastosowań studyjnych), dorzucić zrzut ekranu programowego korektora.. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
Korektor graficzny, equalizer – jeden z rodzaju korektorów, składający się z zestawu potencjometrów suwakowych pozwalających na podbijanie bądź tłumienie określonych pasm częstotliwości.
Korektor graficzny w popularnych zestawach hi-fi jest umieszczany pomiędzy źródłem sygnału (np. tunerem) a wzmacniaczem. W systemach hi-end nie stosuje się tego typu urządzeń ze względu na ogromne zmiany w torze sygnału, a co za tym idzie wprowadzenie bardzo dużej ilości zniekształceń (szczególnie przesunięć fazowych) wynikających z niedoskonałości budowy filtrów[potrzebne źródło].
Popularny korektor graficzny jest wyposażony zwykle w 5-10 potencjometrów kanał, posiada także regulację wzmocnienia sygnału w kanale. Profesjonalne korektory graficzne umożliwiają znacznie dokładniejszą korekcję dźwięku. Najczęściej w praktyce nagłośnienia scenicznego stosuje się tzw. korektor tercjowy, oferujący zazwyczaj 31 pasm korekcji na każdy kanał. Jest on na tyle precyzyjny, że pozwala precyzyjnie modelować brzmienie, a jednocześnie szerokość poszczególnych pasm pozwala na naturalne brzmienie bez zniekształceń nieliniowych.
Obecnie coraz częściej klasyczny korektor jest zastępowany przez mikroprocesorowy korektor częstotliwości. W praktyce studyjnej nadal stosuje się jednak klasyczne rozwiązania przede wszystkim ze względu na wygodę użytkowania, pozwalające jednym rzutem oka ocenić stopień korekcji. Nawet jeżeli sam proces korekcji odbywa się w układzie komputerowym, to dla wygody użytkowania często stosuje się graficzna formę wyświetlania zbliżoną do tradycyjnego korektora graficznego.
