Er z Irlandii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Er – legendarny zwierzchni król Irlandii z trzema rodzonymi braćmi Orbą, Feronem (Fearonem) i Fergną (Feorgną, Fergenem) w roku 999 p.n.e. Syn Emera Finna, zwierzchniego króla Irlandii.

Er z Orbą, Feronem i Fergną pokonali i zabili Luigne’a i Laigne’a, swych braci stryjecznych, w bitwie pod Ard Ladhron. Ci wraz ze zmarłym niedawno Muimnem rządzili wspólnie Irlandią. Nie pozostawili po sobie żadnych spadkobierców. Er z braćmi rządził tylko przez pierwszą połowę roku, do czasu, kiedy zostali pokonani i zabici w bitwie pod Cuil Marta przez Iriala Faida, syna Eremona z drugiego małżeństwa. Ten w ten sposób mógł objąć zwierzchnią władzę nad wyspą. Roczników Czterech Mistrzów jednak podały, że po półrocznych rządach czterech synów Emera Finna, nastąpiło drugie półrocze rządów Nuady I Nechta, zaś ich półrocza tworzyły jeden rok. Niewykluczone, że rocznikarze średniowieczni uważali Nuadę za uzurpatora.


Poprzednik
Muimne, Luigne i Laigne
legendarny zwierzchni król Irlandii z Orbą, Feronem i Fergną
999 p.n.e.
Następca
Irial Faid

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Annala Rioghachta Éireann. Annals of the Kingdom of Ireland by the Four Masters, Vol. I, , ed. with translation J. O’Donovan, Second Edition, Dublin 1856, s. 35.
  2. Lebor Gabála Érenn. The Book of the Taking of Ireland, Part V, ed. and translation R. A. Stewart Macalister, Irish Texts Society, Dublin 1956, s. 189 i 429.
  3. Truhart P., Regents of Nations. Systematic Chronology of States and Their Political Representatives in Past and Present. A Biographical Reference Book, Part 1: Antiquity Worldwide, München 2000, s. 372, ISBN 3-598-21543-6.