Erb

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Erb
holm ← erb → tul
Wygląd
srebrzysty
Erb
Ogólne informacje
Nazwa, symbol, l.a. erb, Er, 68
(łac. erbium)
Grupa, okres, blok –, 6, f
Stopień utlenienia III
Właściwości metaliczne lantanowiec
Właściwości tlenków słabo zasadowe
Masa atomowa 167,259(3)[a][1] u
Stan skupienia stały
Gęstość 9066 kg/m³
Temperatura topnienia 1522 °C
Temperatura wrzenia 2863 °C
Numer CAS 7440-52-0
PubChem 23980[2]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
warunków normalnych (0 °C, 1013,25 hPa)

Erb (Er, łac. erbium) – pierwiastek chemiczny, lantanowiec.

Jest to jeden z czterech pierwiastków, których nazwy zostały utworzone od szwedzkiej miejscowości Ytterby (są to: erb, itr, iterb, terb). Pierwiastek został odkryty w 1843 przez Carla Mosandera.

Występowanie: erb występuje w skorupie ziemskiej w ilości 2,8 ppm (wagowo), w postaci 5 trwałych izotopów (9 izotopów znanych). Najważniejszymi minerałami erbu są:

  • monacyt (Ce,La,Th,Nd,Y,Pr,Er)PO4 – tzw. piasek monacytowy
    oraz dużo rzadsze minerały:
  • bastnezyt (Ce,La,Nd,Y,Pr,Er)CO3F

Uwagi

  1. Liczba w nawiasie oznacza niepewność ostatniego podanego miejsca po przecinku.

Przypisy

  1. Current Table of Standard Atomic Weights in Order of Atomic Number (ang.). Commission on Isotopic Abundances and Atomic Weights, IUPAC, 2013-09-24. [dostęp 2013-12-02].
  2. Erb – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  3. Erb (ang.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2011-10-04].