Eridan (geologia)
Z Wikipedii
Eridan (też Eridanos) – hipotetyczna rzeka eoceńska płynąca z północy na południe na obszarze dzisiejszego Bałtyku mająca powstać 40 mln. lat temu. Jej dolina rzeczna wraz z dolinami dopływów odpowiada prawdopodobnie za kształt współczesnego Morza Bałtyckiego, a źródła rzeki lokuje się w północnej części Zatoki Botnickiej. Rzeka tworzyła szeroką deltę na obszarze obecnej Zatoki Gdańskiej deponując, prócz materiału terygenicznego, materię organiczną wraz z żywicą drzew iglastych (Pinus succinifera). Usypane w delcie pokłady piasków z glaukonitem tworzą tzw. ziemię niebieską zawierającą duże ilości bursztynu. 12 mln. lat temu rzeka osiągnęła teren dziesijszego Morz Północnego w rejonie dziesijszej Holandii [1] uchodząc deltą o średniej wielkości 28 tys. km² i odkładjąc osady o grubości do 1 200 m [2].
[edytuj] Przypisy
- ↑ Eridanos delta z mapą
- ↑ The Late Cenozoic Eridanos delta system in the Southern North Sea Basin: a climate signal in sediment supply? PDFBasin Research 2001, 13, 293-312
[edytuj] Bibliografia
- Kosmowska-Ceranowicz B. i Konart T. Tajemnice bursztynu. Wydawnictwo Sport i Turystyka. Warszawa, 1989. ISBN 83-217-2665-8
- Krzemińska E., Krzemiński W., Haenni J-P. i Dufour Ch. W bursztynowej pułapce. Muzeum Przyrodnicze ISiEZ PAN. Kraków, 1993. ISBN 83-900337-7-1
