Erik Lundin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Erik Lundin
Państwo  Szwecja
Data i miejsce urodzenia 2 lipca 1904
Sztokholm
Data i miejsce śmierci 5 grudnia 1988
Tytuł szachowy arcymistrz (1983)
Gnome-go-next.svg Szwedzcy arcymistrzowie szachowi

Erik Lundin (ur. 2 lipca 1904 w Sztokholmie, zm. 5 grudnia 1988) – szwedzki szachista, arcymistrz od 1983 roku.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

Należy do grona najwybitniejszych szwedzkich szachistów. Pomiędzy 1930 a 1960 r. dziewięciokrotnie reprezentował swój kraj na szachowych olimpiadach, zdobywając 4 medale: 2 drużynowe (srebrny – 1935 i brązowy – 1933) oraz 2 indywidualne (złoty – 1933, za uzyskany wynik na III szachownicy i brązowy – 1939, na szachownicy II). Łącznie rozegrał 143 olimpijskie partie, w których zdobył 88½ pkt[1]. Siedmiokrotnie zdobył tytuł indywidualnego mistrza Szwecji, w latach 1941, 1942, 1945, 1946, 1960, 1961 i 1964[2]. W 1948 r. wziął udział w pierwszym turnieju międzystrefowym rozegranym w Saltsjöbaden, zajął w nim jednak ostatnie XX miejsce[3].

Z powodzeniem wystąpił w wielu międzynarodowych turniejach, m.in.:

W 1933 r. pokonał 3½–2½ Rudolfa Spielmanna w meczu rozegranym w Sztokholmie. W 1950 r. otrzymał tytuł mistrza międzynarodowego, natomiast w 1983 r. Międzynarodowa Federacja Szachowa przyznała mu, za wcześniejsze osiągnięcia, honorowy tytuł arcymistrza.

Według retrospektywnego systemu Chessmetrics, najwyżej sklasyfikowany był w grudniu 1946 r., zajmował wówczas 18. miejsce na świecie[4].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]