Ernest August Hanowerski (1983)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Ernest August Hanowerski, książę Hanoweru, książę Brunszwiku, książę Wielkiej Brytanii i Irlandii[1] (Ernst August Andreas Philipp Constantin Maximilian Rolf Stephan Ludwig Rudolph von Hannover, ur. 19 lipca 1983 w Hildesheim) – książę Hanoweru, syn księcia Ernesta Augusta V von Hannover i jego żony Chantal Hochuli.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ernest August urodził się w Hildesheim, Dolna Saksonia. Ma młodszego brata Chrystiana Henryka oraz przyrodnią siostrę Aleksandrę urodzoną ze związku ojca z Karoliną, księżną Monako. Jest potomkiem króla Jerzego III Hanowerskiego, cesarza Wilhelma II Hohenzollerna, króla Krystiana IX Glucksburga i królowej Wiktorii Hanowerskiej. Poprzez rodzinę swojego ojca spokrewniony jest między innymi z królową Zofią Burbon, królem Konstantynem II Greckim, księciem Filipem Mountbatten, a przez to również z członkami wszystkich europejskich rodzin królewskich. Książę znajduje się na liście sukcesji tronu Wielkiej Brytanii, jest to jednak bardzo odległe miejsce. Matka, Chantal Hochuli, to dziedziczka fortuny producentów szwajcarskiej czekolady. Rodzice Ernesta Augusta rozwiedli się 23 października 1997 roku. Byli małżeństwem przez 16 lat.

Zamek Marienberg

Książę ochrzczony został 15 października 1983 roku na Zamku Marienburg. Jego rodzicami zostali: książę Andrzej Leningen, książę Filip Ernest Schaumburg-Lippe, eks-król Grecji Konstantyn II, książę Maksymilian Badeński, Rolf Sachs, Stephan von Watzdorf, książę Ludwik Rudolf Hanoweski oraz książę Welf Henryk Hanowerski. Uczęszczał do Malvern College. Studiował w Nowym Jorku. Mieszkał i pracował w Londynie. W 2004 roku ojciec przepisał na niego między innymi Zamek Marienburg. Książę sprzedał rodową posiadłość Welfów, domenę Pattensen-Schulenburg, którą ojciec przepisał na niego także w 2004 roku. Ernest August objął też w posiadanie pałac książęcy w Herrenhausen. Wiadomość tę przekazał opinii publicznej pełnomocnik Domu Welfów Maurycy von Reden.[2] Pałac książęcy, dotąd otwarty dla zwiedzających i wynajmowany na różnego rodzaju uroczystości, stał się prywatną rezydencją księcia.

Przypisy

  1. Tytuł honorowy. W Niemczech w 1919 r. zniesiono tytuły arystokratyczne (art. 109 konstytucji weimarskiej i ustawa z 23 czerwca 1920 o zniesieniu przywilejów stanowych szlachty). Stały się one częścią nazwiska rodowego.
  2. Następca tronu Ernest August Hanowerski obejmuje rezydencję

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]