Ernest II Szwabski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ernest II Szwabski
książę Szwabii
Okres panowania od 1015
do 17 sierpnia 1030
Dane biograficzne
Dynastia Babenbergowie
Urodziny 1012
Śmierć 17 sierpnia 1030
Ojciec Ernest I Szwabski
Matka Gizela Szwabska

Ernest II (ur. 1012, zm. 17 sierpnia 1030) - książę Szwabii w latach 1015-1030 z dynastii Babenbergów, syn Ernesta I i Gizeli, pasierb cesarza Konrada II.

Ernest II został księciem Szwabii po śmierci ojca, w 1015 roku, jednak początkowo nie były to rządy samodzielne a regencja matki.

W 1024 kolejny mąż matki, Konrad II, został wybrany na króla Niemiec. Ernest miał bardzo dobre relacje z ojczymem, został przedstawicielem króla w Szwabii. Obaj byli też kandydatami do tronu Królestwa Burgundii po bezdzietnym wuju Gizeli, Rudolfie III. Ostatecznie królem Burgundii został Konrad.

W 1025 roku Ernest przyłączył do opozycji przeciw ojczymowi. W następnym roku Konrad pokonał opozycję, zaś Ernest poddał mu się i wziął udział w wyprawie włoskiej tegoż w latach 1026-27. Z Italii został odesłany do Szwabii by zdławić resztki rebelii przeciw Konradowi, jednak przyłączył się do opozycjonistów i poniósł ostateczną porażkę w tym starciu. W efekcie tych zdarzeń został uwięziony, jednak z powodu relacji rodzinnych i, być może, nacisków Gizeli, nie został pozbawiony tronu książęcego, choć jego wpływ na rzeczywistą politykę księstwa został sprowadzony do minimum lub całkowicie zlikwidowany.

W 1028 roku syn Konrada i przyrodni brat Ernesta, Henryk III, został królem Niemiec. Ernest został zwolniony z więzienia, nie zwrócono mu jednak samodzielnej władzy nad księstwem, gdyż odmówił wydania innych przedstawicieli opozycji.

Zginął kilka miesięcy później. Nie ożenił się i nie pozostawił potomstwa.[1]

Przypisy

  1. Karl Hoger, Rodowód Babenbergów, Warszawa 1976, str. 15.


Poprzednik
Ernest I Szwabski
Coa Swabia.png książę Szwabii
10151030
Coa Swabia.png Następca
Herman IV Szwabski