Ernesto Valverde

Ernesto Valverde
Imię i nazwisko	Ernesto Valverde Tejedor
Data i miejsce urodzenia	4 lutego 1964 Viandar de la Vera, Hiszpania
Pozycja	napastnik
Wzrost	169 cm
Masa ciała	61 kg
Informacje klubowe
Obecny klub	Valencia CF (trener)
Kariera seniorska
Lata	Klub	M (G)
1983–1985 1985–1986 1986–1988 1988–1990 1990–1996 1996–1997	Deportivo Alavés Sestao Espanyol FC Barcelona Athletic Bilbao RCD Mallorca	? (?) 31 (6) 72 (16) 22 (8) 170 (44) 18 (2)
Reprezentacja narodowa
Lata	Reprezentacja
1986 1987 1990	Hiszpania U-21 Hiszpania U-23 Hiszpania	1 (0) 1 (0) 1 (0)
Kariera trenerska
Lata	Klub/reprezentacja
2001–2002 2002–2003 2003–2005 2006–2008 2008–2009 2009–2010 2010–2012 2012–	Athletic Bilbao (asytent) Bilbao Athletic Athletic Bilbao RCD Espanyol Olympiakos Villarreal CF Olympiakos Valencia CF

Ernesto Valverde Tejedor (ur. 4 lutego 1964 w miejscowości Viandar de la Vera), były hiszpański piłkarz, występujący na pozycji napastnika oraz trener piłkarski.

Jest wychowankiem Deportivo Alavés. Największe sukcesy odnosił w drugiej połowie lat 80., kiedy grał w Espanyolu Barcelona oraz FC Barcelona. Z tym pierwszym klubem w 1988 roku awansował do finału Pucharu UEFA, w którym podopieczni Javiera Clemente ulegli po rzutach karnych (3:0, 0:3, k. 2:3) Bayerowi Leverkusen. Udane występy w barwach Espanyolu zaowocowały transferem do zespołu prowadzonego przez Johana Cruyffa, gdzie jednak Valverde był tylko zmiennikiem Gary'ego Linekera albo Julio Salinasa. W ciągu dwu lat spędzonych w drużynie ze stolicy Katalonii wywalczył Puchar Zdobywców Pucharów, Puchar Króla oraz wicemistrzostwo Hiszpanii. W latach 90. z mniejszym powodzeniem grał w Athletic Bilbao i Realu Mallorca.

Po zakończeniu piłkarskiej kariery w 1997 roku trafił do sztabu szkoleniowego Athletic Bilbao, gdzie przez sześć lat zajmował się trenowaniem młodzieży. Po rozgrywkach 2002-2003 niespodziewanie zastąpił Niemca Juppa Heynckesa na stanowisku trenera pierwszego zespołu. Prowadził Athletic przez dwa sezony, w pierwszym zajął wysokie piąte miejsce, gwarantujące grę w Pucharze UEFA, a w kolejnym - ósme. W 2005 roku został zmieniony przez José Luisa Mendilibara.

Rok później przyjął propozycję pracy w Espanyolu Barcelona. Już w pierwszym sezonie z zespołem, w którym grali m.in. doświadczeni byli reprezentanci Hiszpanii Iván de la Peña i Raul Tamudo oraz młodzi Idriss Carlos Kameni, Fredson Pereira i Albert Riera, dotarł do finału Pucharu UEFA, w którym po emocjonującym (2:2, k. 3:1) spotkaniu jego podopieczni przegrali z obrońcą trofeum Sevillą FC. Po tym, jak w rozgrywkach 2007-2008 klub zajął w Primera Division dopiero dwunaste miejsce, Valderve złożył dymisję.

Niedługo potem znalazł zatrudnienie w Olympiakosie Pireus. Drużynę, w której wówczas występowali m.in. Andonios Nikopolidis, Wasilis Torosidis i Michał Żewłakow, poprowadził do zwycięstwa w lidze oraz rozgrywkach o Puchar Grecji. Po zakończeniu sezonu nie zdołał porozumieć się ze swoimi pracodawcami w sprawie nowej umowy.

2 czerwca 2009 roku doszedł do porozumienia z władzami hiszpańskiego Villarrealu, skąd kilka dni wcześniej do Realu Madryt odszedł Manuel Pellegrini. W 2010 roku ponownie został trenerem Olympiakosu. Od dnia 3 grudnia 2012 roku zostaje trenerem CF Valencia.

Sukcesy piłkarskie

• finał Pucharu UEFA 1988 z Espanyolem Barcelona
• wicemistrzostwo Hiszpanii 1989, Puchar Zdobywców Pucharów 1989 oraz Puchar Króla Hiszpanii 1990 z FC Barceloną

Sukcesy szkoleniowe

• finał Pucharu UEFA 2007 z Espanyolem Barcelona
• mistrzostwo Grecji 2009 i Puchar Grecji 2009 z Olympiakosem Pireus

Bibliografia

• Profil piłkarski na BDFutbol (hiszp.)
• Profil trenerski na BDFutbol (hiszp.)