Ernst Kretschmer

Ernst Kretschmer

Ernst Kretschmer (ur. 8 października 1888 w Wüstenrot koło Heilbronn, zm. 8 lutego 1964 w Tybindze) – niemiecki psychiatra, twórca teorii konstytucjonalnej. Uczył się w Cannstatt Hochschule, następnie od 1906 do 1912 studiował teologię, medycynę i filozofię na uniwersytetach w Tybindze, Monachium i Hamburgu. Od 1913 roku asystent Roberta Gauppa w Tybindze, w 1918 roku habilitował się. Od 1926 roku dyrektor kliniki psychiatrycznej w Marburgu. W 1927 roku był członkiem założycielem Powszechnego Towarzystwa Psychoterapii (AÄGP). Od 1947 do 1959 roku dyrektor kliniki psychiatrycznej Uniwersytetu w Tybindze.

Prace

• Wahnbildung und manisch-depressiver Symptomenkomplexe. Berlin 1914 (Dissertation)
• Der sensitive Beziehungswahn. Springer, Berlin 1918 (rozprawa habilitacyjna)
  • [w:] Atlas zur Entwicklung der Psychiatrie [1]
• 1921Körperbau und Charakter. Untersuchungen zum Konstitutionsproblem und zur Lehre von den Temperamenten. Springer Berlin 1921
• Medizinische Psychologie. Thieme, Lipsk 1922
• Hysterie, Reflex und Instinkt. Thieme, Lipsk 1923
• Ernst Kretschmer, Ferdinand Adalbert Kehrer: Die Veranlagung zu seelischen Störungen. Springer, Berlin 1924.
• Störungen des Gefühlslebens, Temperamente. Handbuch der Geisteskrankheiten. Band 1. Springer, Berlin 1928.
• Geniale Menschen. Springer Berlin, 1929
  • [w:] Atlas zur Entwicklung der Psychiatrie [2]
• Das apallische Syndrom. Ztschr ges Neurol Psychiat, 169: 576-579; 1940
• Psychotherapeuthische Studien. Thieme, Stuttgart 1949.
• Robert Gaupp zum Gedächtnis. Deutsche medizinische Wochenschrift, Stuttgart 78: 1713; 1953.
• Gestufte Aktivhypnose – Zweigleisige Standardmethode. [w:] Frankl VE, V.v. Gebsattel, JH. Schultz (red.): Handbuch der Neurosenlehre und Psychotherapie. Band IV, S. 130-141. Urban & Schwarzenberg München-Berlin, 1959.
• Gestalten und Gedanken. Erlebnisse. Thieme, Stuttgart 1963.