Ernst Sträussler

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ernst Sträussler (ur. 17 czerwca 1872 w Ungarisch-Hradisch, zm. 11 lipca 1959 w Wiedniu) – austriacki lekarz neurolog i psychiatra. Razem z Gerstmannem i Scheinkerem opisał rzadką chorobę, znaną obecnie jako zespół Gerstmanna-Sträusslera-Scheinkera.

Ernst Sträussler studiował w Wiedniu i tytuł doktora medycyny otrzymał w 1895. Następnie pracował w klinice Juliusa Wagnera-Jauregga i kierował odziałem neurologicznym szpitala garnizonowego w Pradze. W 1907 roku zrobił habilitację z psychiatrii i neurologii. W 1915 został profesorem nadzwyczajnym i w 1919 roku przeniósł się do Wiednia. Zajmował się przede wszystkim neuropatologią i psychiatrią sądową.

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

  • Eine Variation im Verlaufe der Pyramidenbahn. Neurologisches Centralblatt 20, ss. 834-836 (1901)
  • Ueber Verändarungen der motorischen Rückennarkszellen nach Resection und Ausreissung peripherer Nerven. Jahrb. f. Psychiat. 21, ss. 1-37 (1902)
  • Ueber einen Todesfall durch das sogenannte acute umscriebene Oedem (Quincke'sche Krankheit). Prag. med. Wchnschr. 28, ss. 597-599 (1903)
  • Ueber eine eigenartige Missbildung des Zentralnervensystems. Jahrb. f. Psychiat. 25, ss. 1-56 (1904)
  • Die histopathologischen Veranderungen des Kleinhirns bei der progressiven Paralyse mit Berücksichtigung des klinischen Verlaufes und der Differentialdiagnose. Jahrb. f. Psychiat. 27, ss. 7-124 (1906)
  • Anlage- und Bildungsfehler des Centralnervensystems, Anlagekrankheiten, Missbildungen, Heredodegeneration. Handbuch der Neurolologie des Ohres. Berlin-Wien, 1928.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]