Ernst Vettori

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ernst Vettori
Data i miejsce urodzenia 25 czerwca 1964
Austria Hall in Tirol, Austria
Klub HSV Absam
Debiut w PŚ 4 stycznia 1981, Innsbruck
(31. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 26 lutego 1981, Chamonix
(3. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 26 lutego 1981, Chamonix
(3. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 13 lutego 1985, Sankt Moritz
Dorobek medalowy
Inne nagrody
Odznaczenia
Odznaka za Zasługi dla Republiki Austrii - Złota Odznaka Honorowa

Ernst Vettori (ur. 25 czerwca 1964) – austriacki skoczek narciarski, dwukrotny medalista olimpijski, pięciokrotny medalista mistrzostw świata, dwukrotny medalista mistrzostw świata juniorów, dwukrotny zwycięzca Turnieju Czterech Skoczni, a także zdobywca medalu Holmenkollen.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Ernst Vettori urodził się 25 czerwca 1964 roku w Hall in Tirol niedaleko Innsbrucka. Wychowywał się jednak w Absam, gdzie znajdował się jego rodzinny dom. Ojciec Vettoriego uprawiał kombinację norweską, a po zakończeniu kariery został trenerem w tej dyscyplinie. W wieku 14 lat Ernst Vettori zdecydował poświęcić się skokom. Po ukończeniu szkoły podstawowej zgłosił się do 5-letniego gimnazjum w Stams, 50 km od Innsbrucka. Jeszcze przed ukończeniem szkoły Vettori został członkiem reprezentacji Austrii. W 1981 roku zajął 2 miejsce na MŚ juniorów w Schonach im Schwarzwald, a rok później zdobył złoty medal na MŚJ w Murau.[2]

W Pucharze Świata w skokach zadebiutował 4 stycznia 1981 roku podczas konkursu na skoczni Bergisel w Innsbrucku, gdzie zajął 31. miejsce. Nieco ponad miesiąc później, 26 lutego 1981 roku w Chamonix po raz pierwszy stanął na podium zawodów PŚ zajmując trzecie miejsce. Trzecie miejsce zajął także dwa dni później, w innej francuskiej miejscowości Saint-Nizier. Wyniki te dały mu 26. miejsce w klasyfikacji generalnej sezonu 1980/1981. Jego pierwszą duża imprezą seniorską były mistrzostwa świata w Oslo, gdzie zajął. 24 miejsce w konkursie indywidualnym na skoczni normalnej. Od końca sezonu 1980/1981 do sezonu 1983/1984 włącznie tylko trzykrotnie stawał na podium, za każdym razem na jego trzecim stopniu: raz w 1982, 1983 i 1984 roku. W sezonie 1982/1983 Pucharu Świata w lotach był trzynasty, a rok później zajął 11. miejsce. W 1984 roku wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Sarajewie zajmując indywidualnie 36. miejsce na normalnym obiekcie.

Przełom nastąpił w sezonie 1984/1985, kiedy to ośmiokrotnie stawał na podium, odnosząc przy tym swoje pierwsze zwycięstwo w karierze, 30 grudnia 1984 roku okazał się najlepszy podczas konkursu w zachodnioniemieckim Oberstdorfie. Był następnie dziesiąty w Garmisch-Partenkirchen, trzynasty w Innsbrucku oraz ósmy w Bischofshofen, co pozwoliło mu zająć czwarte miejsce w klasyfikacji końcowej 33. edycji Turnieju Czterech Skoczni. Wygrał także zawody w szwajcarskim Engelbergu 17 lutego 1985 roku. Ponadto na mistrzostwach świata w Seefeld wspólnie z Andreasen Felderem, Arminem Koglerem i Güntherem Strannerem wywalczył srebrny medal w konkursie drużynowym. W indywidualnych startach na obu skoczniach zajął wysokie piąte miejsce. W tym sezonie odbywały się także mistrzostwa świata w lotach w Planicy, gdzie Vettori zajął 20. miejsce. Ostatecznie w klasyfikacji generalnej sezonu 1984/1985 zajął trzecie miejsce.

Sezon 1985/1986 rozpoczął od trzynastego miejsca w kanadyjskim Thunder Bay, jednak później było tylko lepiej. We wszystkich pozostałych konkursach sezonu Austriak plasował się w czołowej dziesiątce zawodów, trzynastokrotnie stawał na podium, odnosząc przy tym pięć zwycięstw. Czwarte miejsce w Oberstdorfie, drugie w Ga-Pa, dziewiąte w Innsbrucku oraz zwycięstwo w Bischofshofen dały mu zwycięstwo w 34. Turnieju Czterech Skoczni. Co więcej zajął trzecie miejsce w nieoficjalnej klasyfikacji generalnej sezonu 1985/1986 w lotach, a w PŚ w skokach uległ tylko Finowi Mattiemu Nykänenowi. Dobrą passę Vettori kontynuował w sezonie 1986/1987 ponownie zajmując drugi miejsce w klasyfikacji generalnej PŚ (tym razem lepszy był Norweg Vegard Opaas). Zwyciężył w 35. edycji Turnieju Czterech Skoczni, przy czym nie wygrał żadnego z konkursów: był siódmy w Oberstdorfie i Ga-Pa, trzeci w Innsbrucku oraz drugi w Bischofshofen. Na mistrzostwach świata w Oberstdorfie zdobył brązowy medal w konkursie indywidualnym na dużej skoczni, ustępując jedynie Andreasowi Felderowi i Vegardowi Opaasowi, a na normalnym obiekcie był dziesiąty. Na tych samych mistrzostwach Austriacy w składzie: Ernst Vettori, Richard Schallert, Franz Neuländtner i Andreas Felder wywalczyli brązowy medal w konkursie drużynowym.

Podczas igrzysk olimpijskich w Calgary indywidualnie plasował się w trzeciej dziesiątce, a w konkursie drużynowym Austriacy z Vettorim w składzie zajęli piąte miejsce. Rok później, na mistrzostwach świata w Lahti zajął 41. miejsce miejsce na normalnej skoczni, a na dużej był czternasty. W konkursie drużynowym Austriakom, podobnie jak na igrzyskach w Calgary nie udało się stanąć na podium, zajęli ostatecznie szóste miejsce. W ciągu tych dwóch lat łącznie pięć razy stawał na podium, tylko raz zwyciężając. Znacznie lepiej spisywał się w sezonie 1989/1990, kiedy sześciokrotnie stawał na podium, po dwa razy na każdym jego stopniu co dało mu ponownie drugie miejsce w klasyfikacji generalnej, lepszy był tylko Ari-Pekka Nikkola z Finlandii. Zajął także 17. miejsce na mistrzostwach świata w lotach w Vikersund w 1990 roku.

Mistrzostwa świata w Val di Fiemme w 1991 roku przyniosły mu złoty medal wywalczony wspólnie z Heinzem Kuttinem, Stefanem Horngacherem i Andreasem Felderem w konkursie drużynowym. Indywidualnie na tych samych mistrzostwach zajął ósme miejsce na dużej oraz dziesiąte na normalnej skoczni. Swój największy indywidualny sukces osiągnął jednak na igrzyskach olimpijskich w Albertville, gdzie zwyciężył w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni. Po pierwszej serii zajmował trzecie miejsce, za swoim rodakiem Martinem Höllwarthem oraz Finem Tonim Nieminenem, jednak w drugiej serii Vettori oddał najdłuższy skok (87,5 m) co pozwoliło mu sięgnąć po złoty medal. Ponadto był piętnasty na dużym obiekcie, a w konkursie drużynowym razem z Heinzem Kuttinem, Martinem Höllwarthem i Andreasem Felderem zdobył srebrny medal. Swoje ostatnie zwycięstwo Vettori odniósł 4 marca 1992 roku w szwedzkim Örnsköldsvik, a tydzień później w norweskim Trondheim, gdzie zajął trzecie miejsce po raz ostatni w karierze stanął na podium indywidualnych zawodów PŚ. Ostatni sukces osiągnął podczas mistrzostw świata w Falun w 1993 roku, gdzie razem z Kuttinem, Horngacherem i Andreasem Goldbergerem zdobył brązowy medal. Indywidualnie wystartował tylko w konkursie na normalnej skoczni, w którym uplasował się na jedenastym miejscu. W styczniu 1994 roku podjął decyzję o zakończeniu kariery.

Łącznie w konkursach Pucharu Świata 54 razy stawał na podium, w tym 15 razy zwyciężał, 18 razy był drugi oraz 21 razy trzeci. W 1991 roku otrzymał medal Holmenkollen wspólnie z dwoma Norwegami: biegaczem narciarskim Vegardem Ulvangiem i dwuboistą Trondem Einarem Eldenem oraz niemieckim skoczkiem narciarskim Jensem Weißflogiem.

Jego żoną jest była austriacka narciarka alpejska Sieglinde Winkler.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
36. 12 lutego 1984 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Sarajewo Skocznia normalna indywidualnie 173.2 pkt -42.0 pkt Niemiecka Republika Demokratyczna Jens Weißflog
24. 14 lutego 1988 Kanada Calgary Skocznia normalna indywidualnie 181.1 pkt -48.0 pkt Finlandia Matti Nykänen
28. 23 lutego 1988 Kanada Calgary Skocznia duża indywidualnie 176.6 pkt -47.4 pkt Finlandia Matti Nykänen
5. 24 lutego 1988 Kanada Calgary Skocznia duża drużynowo [3] 577.6 pkt -56.8 pkt  Finlandia
1.Gold medal.svg 9 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia normalna indywidualnie 222.8 pkt - -
2.Silver medal.svg 14 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia duża drużynowo [4] 642.9 pkt -1.5 pkt  Finlandia
15. 16 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia duża indywidualnie 190.9 pkt -48.6 pkt Finlandia Toni Nieminen

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
24. 21 lutego 1982 Norwegia Oslo Skocznia normalna indywidualnie 224.3 pkt -25.0 pkt Austria Armin Kogler
4. 26 lutego 1984 Szwajcaria Engelberg Skocznia duża drużynowo [5] 561.0 pkt -57.3 pkt  Finlandia
5. 20 stycznia 1985 Austria Seefeld Skocznia duża indywidualnie 219.0 pkt -5.2 pkt Norwegia Per Bergerud
2.Silver medal with cup.svg 22 stycznia 1985 Austria Seefeld Skocznia duża drużynowo [6] 579.2 pkt -3.8 pkt  Finlandia
5. 26 stycznia 1985 Austria Seefeld Skocznia normalna indywidualnie 212.5 pkt -12.8 pkt Niemiecka Republika Demokratyczna Jens Weißflog
3.Bronze medal with cup.svg 15 lutego 1987 Niemcy Zachodnie Oberstdorf Skocznia duża indywidualnie 207.0 pkt -9.0 pkt Austria Andreas Felder
3.Bronze medal with cup.svg 17 lutego 1987 Niemcy Zachodnie Oberstdorf Skocznia duża drużynowo [7] 587.5 pkt -46.6 pkt  Finlandia
10. 20 lutego 1987 Niemcy Zachodnie Oberstdorf Skocznia normalna indywidualnie 210.2 pkt -14.2 pkt Czechosłowacja Jiří Parma
14. 20 lutego 1989 Finlandia Lahti Skocznia duża indywidualnie 180.5 pkt -38.0 pkt Finlandia Jari Puikkonen
6. 22 lutego 1989 Finlandia Lahti Skocznia duża drużynowo [8] 606.5 pkt -68.5 pkt  Finlandia
41. 26 lutego 1989 Finlandia Lahti Skocznia normalna indywidualnie 86.5 pkt -28.0 pkt Niemiecka Republika Demokratyczna Jens Weißflog
8. 10 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia duża indywidualnie 199.3 pkt -18.2 pkt Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Franci Petek
1.Gold medal with cup.svg 14 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia duża drużynowo [9] 567.6 pkt - -
10. 16 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia normalna indywidualnie 210.0 pkt -12.9 pkt Austria Heinz Kuttin
3.Bronze medal with cup.svg 23 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia duża drużynowo [10] 745.4 pkt -76.1 pkt  Norwegia
11. 27 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia normalna indywidualnie 207.8 pkt -30.0 pkt Japonia Masahiko Harada

Mistrzostwa świata w lotach[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
20. 17 marca 1985 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Planica Loty indywidualnie 450.5 pkt -120.0 pkt Finlandia Matti Nykänen
17. 25 lutego 1990 Norwegia Vikersund Loty indywidualnie 314.9 pkt -42.8 pkt Niemcy Zachodnie Dieter Thoma

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
2.Silver medal with cup.svg 11 lutego 1981 Niemcy Zachodnie Schonach im Schwarzwald Skocznia normalna indywidualnie ? ? Finlandia Matti Nykänen
1.Gold medal with cup.svg 3 marca 1982 Szwajcaria Murau Skocznia normalna indywidualnie ? - -

Puchar Świata w skokach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Skocznia Nota Pozycja Strata Zwycięzca
1. 26 lutego 1981 Francja Chamonix Le Mont ? 3. ? Roger Ruud
2. 28 lutego 1981 Francja Saint-Nizier Dauphine 226.5 pkt 3. -21.1 pkt Roger Ruud
3. 23 stycznia 1982 Kanada Thunder Bay Normal Thunder 124.1 pkt 3. -11.6 pkt Horst Bulau
4. 28 stycznia 1983 Szwajcaria Gstaad Mattenschanze 246.0 pkt 3. -4.3 pkt Horst Bulau
5. 9 marca 1984 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken ? 3. ? Pavel Ploc
6. 8 grudnia 1984 Kanada Thunder Bay Normal Thunder 224.2 pkt 3. -20.4 pkt Andreas Felder
7. 9 grudnia 1984 Kanada Thunder Bay Big Thunder ? 3. ? Pavel Ploc
8. 15 grudnia 1984 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-120 225.5 pkt 3. -7.7 pkt Andreas Felder
9. 30 grudnia 1984 Niemcy Zachodnie Oberstdorf Schattenbergschanze 235.4 pkt 1. - -
10. 13 lutego 1985 Szwajcaria Sankt Moritz Olympiaschanze 225.0 pkt 1. - -
11. 17 lutego 1985 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze 229.0 pkt 2. -2.5 pkt Jens Weißflog
12. 8 marca 1985 Szwecja Falun Lugnet 221.2 pkt 3. -6.2 pkt Andreas Felder
13. 24 marca 1985 Czechosłowacja Štrbské Pleso MS 1970 A 225.3 pkt 2. -0.6 pkt Matti Nykänen
14. 8 grudnia 1985 Kanada Thunder Bay Big Thunder 226.1 pkt 3. -1.0 pkt Primož Ulaga
15. 15 grudnia 1985 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-90 223.8 pkt 2. -0.3 pkt Franz Neuländtner
16. 1 stycznia 1986 Niemcy Zachodnie Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 211.5 pkt 2. -1.3 pkt Pavel Ploc
17. 6 stycznia 1986 Austria Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 224.2 pkt 1. - -
18. 11 stycznia 1986 Czechosłowacja Harrachov Čerťák 211.2 pkt 2. -13.0 pkt Matti Nykänen
19. 12 stycznia 1986 Czechosłowacja Liberec Ještěd 103.5 pkt 2. -6.6 pkt Piotr Fijas
20. 19 stycznia 1986 Niemiecka Republika Demokratyczna Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen 213.8 pkt 1. - -
21. 26 stycznia 1986 Japonia Sapporo Ōkurayama 197.9 pkt 2. -35.4 pkt Matti Nykänen
22. 16 lutego 1986 Norwegia Vikersund Vikersundbakken 359.0 pkt 2. -2.5 pkt Andreas Felder
23. 21 lutego 1986 Szwajcaria Gstaad Mattenschanze 222.8 pkt 1. - -
24. 1 marca 1986 Finlandia Lahti Salpausselkä 212.6 pkt 3. -13.1 pkt Matti Nykänen
25. 16 marca 1986 Norwegia Oslo Holmenkollbakken 227.5 pkt 1. - -
26. 24 marca 1986 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Planica Bloudkova Velikanka 242.3 pkt 1. - -
27. 13 grudnia 1986 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-120 221.4 pkt 2. -2.1 pkt Vegard Opaas
28. 14 grudnia 1986 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-90 241.2 pkt 1. - -
29. 4 stycznia 1987 Austria Innsbruck Bergisel 222.6 pkt 3. -3.8 pkt Primož Ulaga
30. 6 stycznia 1987 Austria Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 105.1 pkt 2. -4.6 pkt Tuomo Ylipulli
31. 11 stycznia 1987 Czechosłowacja Štrbské Pleso MS 1970 A 194.1 pkt 3. -18.0 pkt Ulf Findeisen
32. 14 stycznia 1987 Niemiecka Republika Demokratyczna Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen 224.6 pkt 1. - -
33. 1 marca 1987 Finlandia Lahti Salpausselkä 214.2 pkt 3. -7.5 pkt Matti Nykänen
34. 20 marca 1987 Norwegia Oslo Holmenkollbakken 223.4 pkt 3. -7.1 pkt Vegard Opaas
35. 5 grudnia 1987 Kanada Thunder Bay Normal Thunder 220.9 pkt 3. -29.3 pkt Matti Nykänen
36. 17 stycznia 1988 Włochy Gallio Trampolino di Pakstall 218.2 pkt 1. - -
37. 26 marca 1988 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Planica Srednija Velikanka 215.1 pkt 3. -10.6 pkt Primož Ulaga
38. 17 stycznia 1988 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-120 223.5 pkt 2. -5.0 pkt Jan Boklöv
39. 11 grudnia 1988 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-90 221.2 pkt 2. -0.3 pkt Vegard Opaas
40. 9 grudnia 1989 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-120 234.0 pkt 1. - -
41. 10 grudnia 1989 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-90 229.1 pkt 2. -7.5 pkt Ari-Pekka Nikkola
42. 16 grudnia 1989 Japonia Sapporo Miyanomori 228.3 pkt 1. - -
43. 4 stycznia 1990 Austria Innsbruck Bergisel 222.0 pkt 3. -5.0 pkt Ari-Pekka Nikkola
44. 7 lutego 1990 Szwajcaria Sankt Moritz Olympiaschanze 217.9 pkt 3. -0.7 pkt František Jež
45. 18 lutego 1990 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 200.5 pkt 2. -11.0 pkt František Jež
46. 2 grudnia 1990 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-120 177.2 pkt 3. -24.0 pkt André Kiesewetter
47. 16 stycznia 1991 Austria Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 218.7 pkt 2. -7.1 pkt Andreas Felder
48. 10 marca 1991 Szwecja Falun Lugnet 217.3 pkt 3. -7.1 pkt Mikael Martinsson
49. 17 marca 1991 Norwegia Oslo Holmenkollbakken 233.6 pkt 1. - -
50. 2 grudnia 1991 Kanada Thunder Bay Big Thunder 239.0 pkt 1. - -
51. 29 lutego 1992 Finlandia Lahti Salpausselkä 232.2 pkt 2. -2.7 pkt Toni Nieminen
52. 4 marca 1992 Szwecja Örnsköldsvik Paradiskullen 219.6 pkt 1. - -
53. 8 marca 1992 Norwegia Trondheim Granåsen 208.0 pkt 2. -3.2 pkt Heinz Kuttin
54. 11 marca 1992 Norwegia Trondheim Granåsen 187.8 pkt 2. -43.5 pkt Toni Nieminen

Miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce razem
1991/1992 2 3 - 5
1990/1991 1 1 2 4
1989/1990 2 2 2 6
1988/1989 - 1 - 1
1987/1988 1 1 2 4
1986/1987 2 2 4 8
1985/1986 5 6 2 13
1984/1985 2 2 4 8
1983/1984 - - 1 1
1982/1983 - - 1 1
1981/1982 - - 1 1
1980/1981 - - 2 2
suma 15 18 21 54

Puchar Świata w lotach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Klasyfikacja nieoficjalna, ponieważ w latach 1980-1990 Puchar Świata w lotach narciarskich nie był przyznawany
  2. Sylwetka Vettoriego na Skokinarciarskie.pl (pol.)
  3. Skład drużyny: Ernst Vettori, Heinz Kuttin, Günther Stranner, Andreas Felder
  4. Skład drużyny: Heinz Kuttin, Ernst Vettori, Martin Höllwarth, Andreas Felder
  5. Skład drużyny: Armin Kogler, Richard Schallert, Ernst Vettori, Andreas Felder
  6. Skład drużyny: Andreas Felder, Armin Kogler, Günther Stranner, Ernst Vettori
  7. Skład drużyny: Ernst Vettori, Richard Schallert, Franz Neuländtner, Andreas Felder
  8. Skład drużyny: Andreas Felder, Werner Haim, Ernst Vettori, Franz Neuländtner
  9. Skład drużyny: Heinz Kuttin, Ernst Vettori, Stefan Horngacher, Andreas Felder
  10. Skład drużyny: Ernst Vettori, Heinz Kuttin, Stefan Horngacher, Andreas Goldberger
  11. Aufstellung aller seit ca. 1954 verliehenen staatlichen Auszeichnungen im Bereich des Sports (staatliche Auszeichnungen bis 2013) (niem.). sportministerium.at. [dostęp 2014-02-11]. s. 66.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]