Ersted
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ersted (skrót Oe) – jednostka natężenia pola magnetycznego w układzie CGS.
Definicja[edytuj]
Natężenie pola magnetycznego wytwarzanego w punkcie, w którym na jednostkowy biegun magnetyczny działa siła 1 dyny nazywany jest erstedem, zgodnie ze wzorem [1]
gdzie
- H – natężenie pola magnetycznego,
- F – siła,
- b – natężenie bieguna magnetycznego (wielkość analogiczna do ładunku elektrycznego – pojęcie obecnie nieużywane).
Jednostkę wprowadziła IEC w 1930 [2] honorując Hansa Christiana Ørsteda, który wprowadził pojęcie elektromagnetyzmu w 1820. Jednostka ta początkowo nazywana była gausem (do roku 1935), później gausem nazwano jednostkę indukcji magnetycznej [1].
Związek z jednostkami SI[edytuj]
W układzie SI natężenie pola magnetycznego wyraża się w amperach na metr.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Mieczysław Jeżewski, Fizyka, PWN, Warszawa 1966, wyd IX, s. 407-8
- ↑ IEC - About > History

