Erwina Ryś-Ferens

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Erwina Ryś-Ferens
Erwina Ryś-Ferens, 1975
Erwina Ryś-Ferens, 1975
Data i miejsce urodzenia 19 stycznia 1955
Elbląg
Klub Olimpia Elbląg
Marymont Warszawa
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Mistrzostwa świata
Brąz
Skien 1988 indywidualnie
Mistrzostwa świata
Brąz
Lake Placid 1978 indywidualnie
Brąz
Heerenveen 1985 indywidualnie

Erwina Lilia Ryś-Ferens (ur. 19 stycznia 1955 w Elblągu) – polska panczenistka, medalistka mistrzostw Europy i świata, olimpijka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1979 ukończyła studia na Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

W czasie kariery sportowej reprezentowała barwy Olimpii Elbląg i Marymontu Warszawa, zdobyła 83 tytuły mistrzyni Polski oraz ustanowiła 50 rekordów kraju w łyżwiarstwie szybkim. Startowała w czterech zimowych olimpiadach (Innsbruck 1976, Lake Placid 1980, Sarajewo 1984, Calgary 1988), kilkakrotnie zajmując miejsca w czołowej dziesiątce (najwyższe miejsce – 5.).

Trzykrotnie zdobywała brązowe medale mistrzostw świata: w 1978 i 1985 w wieloboju sprinterskim oraz w 1988 w wieloboju. Konkurowała w kraju w tym czasie głównie z Zofią Tokarczyk.

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

Pracowała jako zastępca dyrektora departamentu w mazowieckim urzędzie marszałkowskim. Należała do Krajowej Partii Emerytów i Rencistów. Jako kandydatka tej partii w 2001 bez powodzenia kandydowała do Sejmu z listy SLD-UP. W 2002 uzyskała mandat radnej sejmiku mazowieckiego z listy Polskiego Stronnictwa Ludowego. Bez powodzenia kandydowała w wyborach z listy PSL – w 2004 do Parlamentu Europejskiego i w 2005 do Sejmu. W 2006 ponownie uzyskała mandat radnej sejmiku wojewódzkiego, tym razem z listy Prawa i Sprawiedliwości. W 2007 opuściła klub PiS, przystępując ponownie do klubu radnych PSL. Z listy tej partii bezskutecznie ubiegała się o mandat poselski w wyborach parlamentarnych. Potem wstąpiła do PSL, była kandydatką partii w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009. W wyborach samorządowych w 2010 uzyskała reelekcję do sejmiku z ramienia PSL[1], a rok później bez powodzenia ponownie kandydowała do Sejmu. W wyborach w 2014 ponownie kandydowała bezskutecznie do Parlamentu Europejskiego. W tym samym roku ponownie została natomiast wybrana na radną wojewódzką[2].

Objęła stanowisko głównego specjalisty w Urzędzie m.st. Warszawy.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]