Erytrozyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Erytrozyna
Erytrozyna
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C20H6I4Na2O5
Masa molowa 879,86 g/mol
Wygląd ciemnoczerwony proszek[1]
Identyfikacja
Numer CAS 16423-68-0
PubChem 12961638[2]
Podobne związki
Podobne związki fluoresceina
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Erytrozyna, sól sodowa tetrajodofluoresceiny (E127) – organiczny związek chemiczny, wiśniowoczerwony smołowy barwnik spożywczy.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Przemysł spożywczy[edytuj | edytuj kod]

Stosowana jako barwnik spożywczy, np. w owocach konserwowych i koktajlowych, osłonkach (kiszkach) kiełbas, herbatnikach i ciastach w proszku. Zakazana w niektórych krajach[3].

Inne zastosowania[edytuj | edytuj kod]

Tusze do drukowania, tabletki i pasty do zębów, kosmetyki (np. róż) oraz lekarstwa[3].

Stosowana jest też do barwienia preparatów w mikrobiologii oraz jako sonda fosforescencyjna w badaniach białek[4].

Zagrożenia[edytuj | edytuj kod]

Może powodować typowe dla barwników azowych działania niepożądane oraz światłowstręt i trudności w nauce. Wpływa na wątrobę, serce, tarczycę, płodność i żołądek. W zwiększonych stężeniach (niestosowanych w żywności) zakłóca metabolizm jodu[5].

Nie jest klasyfikowana jako możliwy czynnik rakotwórczy dla ludzi wg kryteriów IARC[6].

Dopuszczalne dzienne spożycie wynosi 0,1 mg/kg ciała[5].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Erytrozyna (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-08-08].
  2. Erytrozyna – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  3. 3,0 3,1 Bill Statham: E213: Tabele dodatków i składników chemicznych. Warszawa: Wydawnictwo RM, 2006, s. 336. ISBN 978-83-7243-529-3.
  4. Erythrosine B ( C.I. 45430). Chemicalland21. [dostęp 2014-01-11].
  5. 5,0 5,1 E127: Erytrozyna (pol.). E127: Erythrosine (ang.). Food-Info.net. [dostęp 2014-01-11].
  6. Erytrozyna (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski.