| Erytrozyna |
|
|
| Nazewnictwo |
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
|
sól disodowa kwasu 2-(6-hydroksy-2,4,5,7-tetrajodo-3-okso-ksanten-9-ylo)benzoesowego
|
|
| Inne nazwy i oznaczenia |
| E127, C.I. 45430, czerwień FD&C 3, czerwień kwasowa 51, jodoezyna, sól sodowa tetrajodofluoresceiny, erytrozyna B |
|
| Ogólne informacje |
| Wzór sumaryczny |
C20H6I4Na2O5 |
| Masa molowa |
879,86 g/mol |
| Wygląd |
ciemnoczerwony proszek[1] |
| SMILES |
|
C1=CC=C2C(=C1)C(=O)OC23C4=CC(=C(C(=C4OC5=C(C(=C(C=C35)I)[O-])I)I)[O-])I.[Na+].[Na+]
|
|
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
16423-68-0 |
| PubChem |
12961638[2] |
|
|
|
|
| Podobne związki |
| Podobne związki |
fluoresceina |
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
Erytrozyna, sól sodowa tetrajodofluoresceiny (E127) - wiśniowoczerwony smołowy barwnik spożywczy. Zakazany w niektórych krajach[3].
Dopuszczalne dzienne spożycie wynosi 0,1 mg/kg ciała[4].
Zastosowanie [edytuj]
Owoce konserwowe i koktajlowe, osłonki (kiszki) kiełbas, herbatniki i ciasta w proszku.
Inne zastosowania [edytuj]
Tusze do drukowania, tabletki i pasty do zębów, kosmetyki (np. róż) oraz lekarstwa.
Działanie niepożądane [edytuj]
Może powodować typowe dla barwników azowych działania niepożądane oraz światłowstręt i trudności w nauce. Wpływa na wątrobę, serce, tarczycę, płodność i żołądek. W zwiększonych stężeniach (niestosowanych w żywności) zakłóca metabolizm jodyny[4].
Niektóre badania dowodzą jej kancerogenności[3][5][6][7].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Erytrozyna (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-08-08].
- ↑ Erytrozyna – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ 3,0 3,1 Bill Statham: E213: Tabele dodatków i składników chemicznych. Warszawa: Wydawnictwo RM, 2006, s. 336. ISBN 978-83-7243-529-3.
- ↑ 4,0 4,1 Food-Info.net: E127: Erytrozyna. [dostęp 2010-09-10].
- ↑ Informacje chemiczne
- ↑ Właściwości biologiczne
- ↑ Barwniki i pigmenty-Erytrozyna