Erytryn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Erytryn
Erytryn (pochodzenie: Maroko)
Erytryn (pochodzenie: Maroko)
Właściwości chemiczne i fizyczne
Inne nazwy kwiat kobaltowy
Skład chemiczny uwodniony arsenian kobaltu(II) Co3(AsO4)2·8H2O
Twardość w skali Mohsa 2–2,5
Przełam nierówny
Łupliwość doskonała względem ścian słupa
Układ krystalograficzny jednoskośny
Gęstość minerału 3,07 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa karmazynowa, brzoskwiniowoczerwona, purpurowoczerwona, purpurowa, różowoczerwona, fioletowa
Rysa różowoczerwona lub czerwona
Połysk szklisty, czasami diamentowy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Erytryn (kwiat kobaltowy) – minerał z gromady arsenianów. Należy do minerałów bardzo rzadkich.

Nazwa pochodzi od gr. erythros = czerwony, nawiązując do barwy minerału.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Tworzy skupienia zbite, ziarniste, ziemiste, igiełkowe, krzaczaste, kuliste. Kryształy wykazują charakterystyczne zbrużdżenia, rownoległe do wydłużenia słupów. Niekiedy występują w postaci szczotek krystalicznych. Jest krajalny, giętki, przezroczysty.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Powstaje jako minerał wtórny w strefie utleniania (wietrzenia) arsenowych złóż kruszcowych zawierających kobalt.

Miejsca występowania:

  • W Polsce: w okolicach Kowar (Rudawy Janowickie), w Górach Złotych.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Znaczenie naukowe (wykorzystywany jako wskaźnik w poszukiwaniu kruszców kobaltu, niklu i srebra), ma znaczenie kolekcjonerskie.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]