Esgaroth

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wyobrażenie Esgaroth

Esgaroth – miasto ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia.

Jest to to jedno z miejsc akcji Hobbita. Pewne wzmianki na jego temat można znaleźć też we Władcy Pierścieni.

Esgaroth jest zaznaczone na mapie Dzikich Krajów zamieszczonej w Hobbicie[1].

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Esgaroth położone było pośrodku Długiego Jeziora, na północ od ujścia Leśnej Rzeki. Z lądem łączył je drewniany pomost, bowiem

Quote-alpha.png
(...) nie leżało na brzegu, gdzie widać było ledwie kilka chat i budynków, lecz wyrastało nad taflą jeziora, osłonione od fal wpadającej rzeki skalistym przylądkiem, który tworzył zaciszną zatokę[2].

W związku z tym zwane było Miastem Na Jeziorze.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Rola handlowa[edytuj | edytuj kod]

Nie wiadomo kiedy powstało, być może miało to miejsce za czasów świetności krasnoludzkiego Królestwa pod Górą (lata 2590–2770 Trzeciej Ery)[3] i dzięki jego sąsiedztwu także Esgaroth rozkwitało.

Po zajęciu Ereboru przez smoka Smauga (2770 rok) i zniszczeniu przez niego większości okolicy, Miasto Na Jeziorze było jedynym większym skupiskiem ludzi na tym obszarze. Wielu uciekinierów z Dale osiedliło się w Esgaroth (wśród nich była rodzina króla Giriona).

Na czele miasta stał rządca, wybierany przez mieszkańców. W późniejszych latach Esgaroth nadal odgrywało ważną rolę handlową, utrzymując ożywione stosunki z elfami z Mrocznej Puszczy, swoimi najbliższymi sąsiadami oraz, być może, z dalej położonymi Żelaznymi Wzgórzami i Dorwinionem. Mieszkańcy trudnili się także rybołówstwem.

Zabudowa[edytuj | edytuj kod]

Esgaroth zbudowane zostało na kształt prostokąta czy też kwadratu. Wszystkie budynki wzniesiono z drewna, na palach wbitych w dno jeziora. W centrum miasta znajdował się rynek,

Quote-alpha.png
(...) szeroki krąg spokojnej wody, otoczony wysokimi palami, na których wspierały się najznakomitsze budowle, i ułożonymi z desek bulwarami, z których schody i drabiny wiodły w dół, ku jezioru[4].

Wyprawa Thorina i zniszczenie miasta[edytuj | edytuj kod]

Najważniejszym momentem w historii miasta było przybycie wyprawy Thorina Dębowej Tarczy i hobbita Bilba Bagginsa podczas ich wyprawy po skarby Ereboru (22 września 2941 roku)[5]. Ludzie przyjęli krasnoludów entuzjastycznie, z powodu legendy, która mówiła, że Król spod Góry kiedyś powróci, a wraz z nim wielkie bogactwa. Poza ugoszczeniem przybyszy, wyposażyli ich na dalszą drogę i przewieźli przez jezioro.

Ściągnęło to na nich zgubę, bowiem Smaug domyślił się, iż mieszkańcy Esgaroth udzielili pomocy krasnoludom. Zaatakował miasto, planując je zniszczyć i wymordować ludzi. Jednak choć udało mu się swoim ogniem podpalić Esgaroth, to poniósł śmierć, zabity przez łucznika Barda, potomka Giriona (1 listopada 2941 roku)[6]. Śmiertelnie raniony smok spadł do wody, grzebiąc pod swoim cielskiem Miasto na Jeziorze.

Jednak znaczna część ludności zdołała uciec łodziami na brzeg, a dzięki pomocy elfów udało im się przeżyć ten trudny okres bez dachu nad głową.

Odbudowa i dalsze dzieje[edytuj | edytuj kod]

Po Bitwie Pięciu Armii Esgaroth zostało odbudowane, dużo większe i okazalsze, lecz położone już bardziej na północ i na stałym lądzie. W następnych latach rozkwitało będąc nadal ważnym punktem handlowym. Być może było związane sojuszem z odnowionym Dale lub też było częścią tego królestwa. Miasto zapewne przetrwało Wojnę o Pierścień i istniało nadal w Czwartej Erze.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Miano Esgaroth pochodzi z języka sindarin i znaczy w tej mowie Jezioro szuwarowe. Zapewne była to inna nazwa Długiego Jeziora, która została przeniesiona na miasto[7].

Przypisy

  1. J. R. R. Tolkien: Hobbit, czyli tam i z powrotem. przeł. M. Skibniewska. Warszawa: 1997, s. 319. Zobacz też mapy i plan miasta, oparty na tekście i rysunkach Tolkiena, w: K. W. Fonstad: Atlas Śródziemia. Warszawa: 2007, s. 76, 108-109.
  2. J. R. R. Tolkien: op.cit.. przeł. Maria Skibniewska. s. 198 (rozdział 10 Serdeczne powitanie).
  3. Daty roczne podane za: Dodatek B Kronika Lat (Kronika Królestw Zachodnich). W: J. R. R. Tolkien: Władca Pierścieni. przeł. M. Skibniewska. T. 3: Powrót Króla. Warszawa: 2002, s. 477, 479.
  4. J. R. R. Tolkien: op.cit.. przeł. M. Skibniewska. s. 203 (rozdział 10 Serdeczne powitanie).
  5. Datę dzienną podano za hipotetyczną chronologią akcji Hobbita, patrz: K. W. Fonstad: op.cit.. s. 99.
    Wedle kalendarza hobbitów z Shire'u był to dzień 22 miesiąca Halimath roku 1341. Jedynie z grubsza odpowiada on wrześniowi, bowiem ten kalendarz nie jest tożsamy z gregoriańskim. Dodać należy, iż hobbici daty roczne liczyli od osiedlenia się w swoim kraju (rok 1601 Trzeciej Ery).
    Z kolei według kalendarza stosowanego w innych częściach Śródziemia (tzw. Kalendarz Namiestników) miesiąc ten zwał się Yavannië. Dokładne informacje o kalendarzach Śródziemia zawarte są w Dodatku D Kalendarz Shire'u.
  6. Datę dzienną podano za hipotetyczną chronologią akcji Hobbita, patrz: K. W. Fonstad: op.cit.. s. 99.
    Według kalendarza hobbitów był to dzień 1 miesiąca Blotmath. W Kalendarzu Namiestników nazywano ten miesiąc mianem Hísimë.
  7. A. Kubala: Przewodnik po nazwach miejscowych Śródziemia czyli Tłumaczenie i etymologia nazw miejscowych Śródziemia Trzeciej i Czwartej Ery według J. R. R. Tolkiena. Warszawa: 2003, s. 53 (hasło Esgaroth.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • John Ronald Reuel Tolkien: Hobbit, czyli tam i z powrotem. przeł. Maria Skibniewska. Warszawa: Wydawnictwo ISKRY, 1997. ISBN 83-207-1681-0.
  • John Ronald Reuel Tolkien: Władca Pierścieni. przeł. Maria Skibniewska. T. 1: Drużyna Pierścienia. Warszawa: Warszawskie Wydawnictwo Literackie MUZA SA, 2002. ISBN 83-7319-172-0.
  • Dodatek B Kronika Lat (Kronika Królestw Zachodnich). W: John Ronald Reuel Tolkien: Władca Pierścieni. przeł. Maria Skibniewska. T. 3: Powrót Króla. Warszawa: Warszawskie Wydawnictwo Literackie MUZA SA, 2002, s. 466-495. ISBN 83-7319-172-0.
  • Karen Wynn Fonstad: Atlas Śródziemia. przeł. Tadeusz A. Olszański. Wyd. 2. Warszawa: Wydawnictwo Amber, 2007. ISBN 978-83-241-2845-7.
  • Arkadiusz Kubala: Przewodnik po nazwach miejscowych Śródziemia czyli Tłumaczenie i etymologia nazw miejscowych Śródziemia Trzeciej i Czwartej Ery według J. R. R. Tolkiena. Warszawa: Wydawnictwo Amber, 2003. ISBN 83-241-1143-3.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]