Estadio de Chamartín

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Estadio Chamartin)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Estadio de Chamartín
Campo del Real Madrid Club de Fútbol
Państwo  Hiszpania
Architekt José María Castell
Lata budowy 1923 - 1924
Data otwarcia 17 maja 1924
Koszt budowy 642 000 peset
Właściciel Real Madryt
Klub Real Madryt
Inauguracja 17 maja 1924
Real Madryt - Newcastle United 3:2
Pojemność 15 000 miejsc
Rekordowa frekwencja ~40 000
Hiszpania - Portugalia (1934)
Wymiary boiska 107 m x 72 m
Oświetlenie brak
Nawierzchnia trawa
Położenie na mapie miasta Madrytu
Mapa lokalizacyjna miasta Madrytu
Estadio de Chamartín
Estadio de Chamartín
Położenie na mapie Hiszpanii
Mapa lokalizacyjna Hiszpanii
Estadio de Chamartín
Estadio de Chamartín
Ziemia 40°28′17,51″N 3°40′42,67″W/40,471530 -3,678520Na mapach: 40°28′17,51″N 3°40′42,67″W/40,471530 -3,678520

Estadio de Chamartín (oficjalnie Campo del Real Madrid Club de Fútbol) – nieistniejący już stadion piłkarski, zlokalizowany w mieście Chamartín de la Rosa (obecna dzielnica Madrytu o nazwie Chamartín), funkcjonujący w latach 1924 - 1946 i mający oficjalną pojemność 15 000 miejsc (z czego 4 000 siedzących), pierwszy domowy obiekt Realu Madryt.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Od momentu założenia klubu, piłkarze "Królewskich" mecze w roli gospodarzy rozgrywali na obiektach, których nie byli właścicielami: Campo de Estrada, Campo de la plaza de toros y campo del hipódromo, Campo de O'Donnell (w latach 19121923) i Velódromo de Ciudad Lineal (w latach 1923–1924). Na początku lat. 20 XX wieku władze Realu Madryt podjęły decyzję o budowie nowego stadionu, który będzie należał do klubu. Funkcję projektanta powierzono hiszpańskiemu architektowi José Maríi Castellanowi. Prace budowlane rozpoczęły się w 1923, a zakończyły w roku następnym. Oficjalna inauguracja obiektu miała miejsce 17 maja 1924, zaś w premierowym meczu "Królewscy" pokonali towarzysko Newcastle United 3:2 (pierwszego gola zdobył Félix Pérez). Ostatni mecz na Estadio de Chamartín rozegrano w dniu patrona Madrytu św. Izydora Oracza (15 maja 1946), a Real uległ 4:5 Club Deportivo Malaga. Tuż po tym spotkaniu stadion został wyburzony, a "Królewscy" czasowo występowali na obiekcie Atlético Madryt Estadio Metropolitano de Madrid, istniejącym w miejscu obecnego Estadio Vicente Calderón. W 1947 Real Madryt przeniósł się na nowo otwarty Estadio Santiago Bernabéu, który początkowo - na cześć wyburzonego obiektu - nosił nazwę Nuevo Estadio Chamartín (Nowy Stadion Chamartin).

Mecze reprezentacji Hiszpanii[edytuj | edytuj kod]

Na Estadio de Chamartín trzykrotnie wystąpiła reprezentacja Hiszpanii, rozgrywając tutaj jedno spotkanie eliminacyjne (do Mistrzostw Świata 1934) oraz dwa towarzyskie, w sumie ani jednego z nich nie przegrywając i nie tracąc bramki (bilans goli 24:0). 21 maja 1933, w swym debiucie na tym obiekcie, zwyciężyła 13:0 w towarzyskiej potyczce Bułgarię, co do dzisiaj jest najwyższą wygraną "La Roja" w jej historii. 11 marca 1934 ograła 9:0 Portugalię, w ramach eliminacji do Mistrzostw Świata 1934, zaś 24 stycznia 1935 2:0 towarzysko Francję. Mimo, że stadion mógł oficjalnie pomieścić zaledwie 15 000 miejsc (z czego 4 000 siedzących), podczas meczu z Portugalią na trybunach pojawiło się około 40 000, co okazało się być najwyższą frekwencją w historii obiektu.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Estadio de Chamartín został zamieszczony w grze FIFA 10, jako jeden z klasycznych stadionów.