Estadio Nacional de Chile

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Widok panoramiczny na chilijski stadion narodowy

Estadio Nacional de Chile to stadion narodowy położony w mieście Santiago, stolicy Chile. Jest on największym stadionem w tym kraju. Jego pojemność wynosi 63 649 miejsc. Stadion jest częścią sportowego kompleksu, na który składa się również boisko do bejsbola, boisko tenisowe, basen i nowoczesna sala gimnastyczna. W 2000 roku był areną lekkoatletycznych mistrzostw świata juniorów.

Budowa rozpoczęła się w lutym 1937 roku, inauguracyjne rozpoczęcie odbyło się w 3 grudnia 1938 roku. Projekt architektoniczny nawiązywał do stadionu olimpijskiego w Berlinie w Niemczech. Stadion okrył się złą sławą miejsca kaźni po tym, gdy został użyty przez militarny reżim Pinocheta jako obóz koncentracyjny, po puczu w 1973 roku.

Wykorzystanie jako obóz koncentracyjny[edytuj | edytuj kod]

Estadio Nacional został wykorzystany podczas puczu w 1973 roku jako obóz koncentracyjny, przetrzymywano na nim 40 tysięcy więźniów, pomiędzy sierpniem a listopadem tamtego roku. Na boisku oraz widowni przetrzymywano mężczyzn. Kobiety przetrzymywano w basenie, szatniach oraz przyległych budynkach do stadionu. W przebieralniach oraz na korytarzach torturowano i mordowano ludzi. Przesłuchania prowadzono na bieżni.

Czasami mylnie podaje się, że chilijski śpiewak folkowy i polityczny aktywista Víctor Jara został zamordowany na Estadio Nacional. Zginął on jednak na stadionie Estadio Chile, którego nazwę zmieniono w 2003 na cześć zamordowanego śpiewaka[1].

Powstał film dokumentalny Estadio Nacional, opowiadający o wydarzeniach na stadionie, gdy był wykorzystywany jako obóz koncentracyjny.

Przypisy