Estes Kefauver

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Carey Estes Kefauver
SenatorKefauver(D-TN).jpg
Data urodzenia 1903
Data śmierci 1963
Senator Stanów Zjednoczonych z Tennessee
Przynależność polityczna Partia Demokratyczna
Okres urzędowania od 3 stycznia 1949
do 10 sierpnia 1963
Poprzednik Arthur Thomas Stewart
Następca Herbert S. Walters
Kandydat demokratów na urząd wiceprezydenta
w 1956 (porażka)
Poprzednik John Sparkman
Następca Lyndon B. Johnson

Carey Estes Kefauver, znany jako Estes Kefauver (ur. 26 lipca 1903, zm. 10 sierpnia 1963) był amerykańskim politykiem ze stanu Tennessee, związanym z Partią Demokratyczną. Znany jest przede wszystkim jako Senator oraz kandydat Partii Demokratycznej na urząd wiceprezydenta w 1956 roku.

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Wczesna kariera publiczna[edytuj | edytuj kod]

  • Bez powodzenia ubiegał się o miejsce w stanowym senacie w 1936
  • W roku 1939 komisarz stanowy ds. gospodarki i podatków

W Izbie Reprezentantów[edytuj | edytuj kod]

Senat Stanów Zjednoczonych[edytuj | edytuj kod]

  • Nie ubiegał się o ponowny wybór do izby w 1948 roku, ale został wybrany do Senatu, gdzie zasiadał od 3 stycznia 1949
  • W Senacie słynie z czasem jako przewodniczący komisji ds. przestępczości zorganizowanej (Komisja Kefauvera z ang. Kefauver Committee), którą gorliwie zwalczał. Zajmował się także innymi sprawami
    • Jego komitet prowadził także śledztwa w sprawie związków niektórych polityków (jak były gubernator New Jersey Harold G Hoffman)
  • Wybierany do Senatu ponownie w latach 1954 oraz 1960
  • W 1956 odmawia, jako jeden z trzech demokratycznych senatorów z Południa, podpisania dokumentu znanego jako Southern Manifesto, który krytykował politykę desegragacji rasowej. Pozostałymi, którzy nie podpisali byli lider większości z Teksasuu i przyszły prezydent Lyndon B. Johnson oraz drugi senator z Tennessee Albert Gore senior

Aspiracje prezydenckie i wiceprezydenckie[edytuj | edytuj kod]

  • Popularny i dobrze znany, głównie za sprawą prac swego komitetu, Kefauver kandydował do nominacji na prezydenta w roku 1952 i wygrał prawybory w New Hampshire, co skłoniło urzędującego Harry'ego S. Trumana do niewystawiania swojej kandydatury ponownie. Nominację zdobył jednak gubernator Illinois Adlai Ewing Stevenson II, który przegrał z kandydatem Partii Republikańskiej, kandydując wspólnie z senatorem Johnem Sparkmanem z Alabamy
  • Ponownie próbował uzyskać nominację w 1956, ale i tym razem zwyciężył Stevenson
    • Stevenson oświadczył wówczas, iż zaakceptuje każdego kandydata na wiceprezydenta, jakiego wybiorą delegacji na konwencję. Kefauver zdobył nominację na "osobę numer dwa", pokonując niewielką ilością głosów senatora Johna F. Kennedy'ego z Massachusetts (którego po cichu wspierał sam Stevenson). I tym razem tandem demokratyczny (Stevenson-Kefauver) przegrał z republikanami (Eisenhower-Nixon)
  • Kefauver ponownie był wymieniany jako potencjalny kandydat do nominacji w roku 1960, ale nie podjął większych starań o zdobycia nominacji

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

Kefauver doznał w sali Senatu masywnego zawału serca dnia 8 sierpnia 1963 w czasie gorącej dyskusji na temat podboju kosmosu. Mimo udzielenia natychmiastowej pomocy zmarł niebawem podczas snu w szpitalu US Navy w Bethesda (Maryland)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Biografia w Biographical Directory of the United States Congress (ang.)