Estońskie SD

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Estońskie Sipo i SD (niem. Sicherheitspolitzei und SD Estland, est. Eesti Julgeolekupolitsei ja SD) - estońska część dowództwa Sipo i SD w okupowanej Estonii podczas II wojny światowej

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1942 r. Niemcy utworzyli w okupowanej Estonii dowództwo Sipo i SD. Mieściło się ono w Tallinnie. Było podzielone na 2 części: Grupę A (niemiecką), dowodzoną przez SS-Standartenführera Martina Sandbergera, w skład której wchodziły departamenty od A-I do A-V i Grupę B (estońską). Na czele Grupy B stanął, mianowany Waffen-Obersturmbannführerem der SS, Ain-Ervin Mere. Pod koniec października 1943 r. zastąpił go Julius Ennok. Do jej zadań należało zwalczanie przeciwników władz okupacyjnych w Estonii i pomoc Niemcom w eksterminacji miejscowej ludności żydowskiej. Dowództwu Sipo i SD od jesieni 1943 r. podlegał 500-osobowy 1 Estoński Batalion SD pod dowództwem Waffen-Haupsturmführera Manivalda-Vilhelma Randli, a następnie Waffen–Untersturmführera der SS Felixa Rommisto. Istniała też szkoła Sipo i SD, której komensantem był Waffen-Obersturmführer der SS Arnold Viiding. Estończycy byli całkowicie podporządkowani Niemcom. Nosili również takie same mundury.

Skład organizacyjny[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Ruth Bettina Birn, Die Sicherheitspolizei in Estland 1941–1944: Eine Studie zur Kollaboration im Osten. Sammlung Schöningh zur Geschichte und Gegenwart, Paderborn 2006