| Etanoloamina |
|
|
 |
| Nazewnictwo |
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
|
2-aminoetanol
|
|
| Inne nazwy i oznaczenia |
| kolamina, aminoetanol, monoetanoloamina, MEN |
|
| Ogólne informacje |
| Wzór sumaryczny |
C2H7NO |
| Inne wzory |
HO–CH2-CH2–NH2 |
| Masa molowa |
61,08 g/mol |
| Wygląd |
przezroczysta, bezbarwna, lepka, higroskopijna ciecz[2] o zapachu amoniaku[3] |
|
|
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
141-43-5 |
| PubChem |
700[6] |
| DrugBank |
DB03994[7] |
|
|
|
|
| Niebezpieczeństwa |
| MSDS |
|
Globalnie Zharmonizowany System
Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów |
| Zagrożenia wg Rozporządzenia CLP, zał. VI[5] |
|
|
|
| Zwroty H |
H332, H312, H302, H314 |
| Zwroty EUH |
brak zwrotów EUH |
| Zwroty P |
P280, P305+P351+P338, P310 |
| Europejska klasyfikacja substancji |
| Zagrożenia wg Rozporządzenia CLP, zał. VI[5] |
 |
Żrący
(C) |
|
|
| Zwroty R |
R20/21/22, R34 |
| Zwroty S |
S1/2, S26, S36/37/39, S45 |
| NFPA 704[3] |
|
|
|
| Temperatura zapłonu |
85–86 °C[3][1] |
| Temperatura samozapłonu |
410 °C[3] |
| Numer RTECS |
KJ5775000 |
| Dawka śmiertelna |
LD50 50 mg/kg (mysz, dootrzewnowo) |
|
| Podobne związki |
| Pochodne |
N-metyloaminoetanol, N,N-dimetyloaminoetanol |
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
Etanoloamina (aminoetanol, kolamina, z gr. kólla – klej + amina), H2NCH2CH2OH − organiczny związek chemiczny z grupy aminoalkoholi. Należy do grupy amin biogennych.
Ma charakter zasadowy. Stosowana jest jako środek zmiękczający, emulgujący, do otrzymywania środków piorących oraz w przemyśle tworzyw sztucznych jako plastyfikator. Jest produktem rozpadu naturalnych fosfatydów. Otrzymywana jest z tlenku etylenu i amoniaku według schematu:
- C2H4O + NH3 → C2H7NO
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Etanoloamina (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne: Farmakopea Polska VIII. Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2008, s. 3491. ISBN 978-8388157-53-0.
- ↑ 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 3,11 3,12 Etanoloamina (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-08-08].
- ↑ 4,0 4,1 Etanoloamina (ang.) w bazie ChemIDplus. United States National Library of Medicine. [dostęp 2012-08-08].
- ↑ 5,0 5,1 Informacje o klasyfikacji i oznakowaniu substancji wg Rozporządzenia 1272/2008, zał. VI: Etanoloamina (pol.) w bazie European chemical Substances Information System. Instytut Ochrony Zdrowia i Konsumenta. [dostęp 2012-08-08].
- ↑ Etanoloamina – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ Etanoloamina – karta leku (DB03994) (ang.). DrugBank.