Ethelbert I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Etelbert z Kent
król Kentu
Ethelbert, King of Kent from All Souls College Chapel.png
Data urodzenia w VI wieku
Data śmierci 24 lutego 616
Kościół/
wyznanie
katolicki
Wspomnienie 24 lutego

Ethelbert I (Æthelberht), św. Etelbert z Kent (ur. w VI wieku - zm. 24 lutego 616) - jeden z ośmiu znanych z imienia hegemonów heptarchii anglo-saskiej, określanych mianem bretwalda. Władca Kentu od 560 roku, autor pierwszego, zachowanego do dziś, kodeksu praw anglo-saskich; święty katolicki.

Æthelberht z Kent

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Św. Etelbert był synem i następcą Eormenrica, po którym objął rządy. Kiedy to nastąpiło, jest rzeczą dyskusyjną. Beda Czcigodny podaje, że Ethelbert I panował przez 56 lat, co wskazywałoby na rok 560, jako datę objęcia rządów. Ta data jest na ogół przyjmowana w literaturze historycznej[1]; bywa jednak kwestionowana przez niektórych badaczy[2]. W 591 roku, po śmierci króla Ceawlina z Wessex, został bretwaldem.

Był ojcem Eadbalda, króla Kentu, i Ethelburgi, żony Edwina, króla Northumbrii, żonaty z Bertą, chrześcijanką.

Przyjął na królewski dwór misjonarzy, pod przewodnictwem św. Augustyna, wysłanych do Brytanii przez papieża Grzegorza I i zezwolił im osiąść w Canterbury. W 601 roku przyjął chrzest.

Kult[edytuj | edytuj kod]

Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 24 lutego.

Przypisy

  1. Morby, Dynastie, s. 112; Fros, Sowa, Księga imion i świętych, t. 2, szp. 195.
  2. Richard Fletcher, Who's Who in Roman Britain and Anglo-Saxon England, Shepheard-Walwyn 1989, s. 27-29.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Eormenric
król Kentu
560-616
Następca
Eadbald