Etnohistoria

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Etnohistoria - subdyscyplina amerykańskiej antropologii kulturowej, bazujący na reinterpretacji źródeł pisanych (czyli historycznych) z perspektywy antropologicznej.

Badania etnohistoryczne zorientowane są na poznanie przeszłości kultur pozaeuropejskich (głównie amerykańskich), szczególnie okresu wczesnokolonialnego, a zatem dotyczą przede wszystkim momentu zetknięcia z euroamerykańską cywilizacją. Mają one na celu wypełnienie "luki czasowej" powstającej w zestawieniu ze sobą badań archeologicznych z badaniami profesjonalnych antropologów XIX i XX w.

Specyfiką badań etnohistorycznych jest prezentacja wydarzeń historycznych z tzw. punktu widzenia tubylca, jego oczami. Tym samym etnohistorycy przedstawiają przedstawiają często odmienne, alternatywne interpretacje wydarzeń znanych z klasycznej, "zachodniej" historiografii. Najbardziej znane przykłady to m.in. prace Wyspy historii i Jak myślą "tubylcy": O kapitanie Cooku, na przykład Marshalla Sahlinsa czy The Vision of the Vanquished: The Spanish Conquest of Peru through Indian Eyes, 1530-1570 Nathana Wachtela (1971).

Na gruncie europejskim analogiczną funkcję pełni antropologia historyczna, która jako część brytyjskiej antropologii społecznej, znajduje się pod silnym wpływem francuskiej mikrohistorii.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Aleksander Posern-Zieliński, 1987, Etnohistoria, [w:] Słownik etnologiczny. Terminy ogólne, red. Z. Staszczak, Warszawa-Poznań

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]