European Coordination for Accelerator Research and Development

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z EuCARD)
Skocz do: nawigacji, szukaj
EuCARD
European Coordination for Accelerator Research & Development
Słowa kluczowe Akcelerator, LHC, Akcelerator cząstek, Nadprzewodnik, FP7, Badania, Rozwój, B&R, Europa, Magnesy, Kolimatory, Częstotliwość radiowa RF, Akcelerator Liniowy, Zderzacz Neutrinowy, Mion
Cel Projekt EuCARD współtworzy Europejski Obszar Badawczy – ERA, w dziedzinie nauki i techniki akceleratorowej, poprzez efektywną budowę rozproszonego Europejskiego laboratorium akceleratorowego. Celem jest realizacja nowych priorytetów badawczych poprzez znaczną rozbudowę dużej Europejskiej, ponad-narodowej, infrastruktury akceleratorowej oraz rozszerzenie współpracy między instytucjami badawczymi i przemysłowymi.
Uczestnicy
Budżet Całkowity: 31 milionów Euro
Fundusz z UE: 10 milionów Euro
Czas trwania 1 kwietnia 2009 – 30 marca 2013
Strona Internetowa http://cern.ch/EuCARD/

EuCARD (European Coordination for Accelerator Research & Development) jest projektem współfinansowanym przez Siódmy Program Ramowy Unii Europejskiej. Rozpoczął się 1 kwietnia 2009, obejmuje 37 partnerów z całej Europy, i jest koordynowany przez CERN.

Spis treści

[edytuj] Koncepcja

Akceleratory cząstek, działając jak gigantyczne mikroskopy, dają nam unikalny wgląd w fundamentalne składniki natury (materię, siły, energię). Dzięki Wielkiemu Zderzaczowi Hadronów (LHC), fizyka cząstek elementarnych i kosmologia znajdują się obecnie na krawędzi całej serii nowych odkryć, związanych z odtworzeniem warunków panujących coraz mniejsze ułamki sekundy po Wielkim Wybuchu. Dodatkowo, wiele akceleratorów jest używanych do obrazowania medycznego, terapii nowotworowej, w biologii, inżynierii materiałowej, oraz w przemyśle.

Europejska Grupa Strategiczna ds. Cząstek Elementarnych dokonała wyboru priorytetowych obszarów badań i rozwoju z tego powodu, że tak znaczna liczba dziedzin nauki i techniki polega na fizyce i technice akceleratorowej. Te obszary obejmują magnesy o wielkich natężeniach pola, nadprzewodnictwo oraz zderzacze liniowe. Kontynuując z poprzedniego projektu CARE, partnerzy EuCARD gromadzą łącznie znaczną wiedzę ekspercką aby podjąć się rozwoju Europejskiej infrastruktury akceleratorowej.

[edytuj] Badania i Rozwój

Fundamentalnymi składnikami techniki akceleratorowej są umiejętności prowadzenia, skupiania i przyspieszania cząsteczek. Gdy taki fundament jest znany, kolejną warstwą jest rozwiązanie techniczne. Obecnie te rozwiązania są ograniczone przez istniejące technologie materiałów, elementów i urządzeń. Istotą projektu międzynarodowego jest znaczne przesunięcie barier technologicznych.

Prowadzenie i skupianie wiązek cząsteczkowych jest możliwe dzięki, zbudowanych z nadprzewodników, magnesom o wielkich natężeniach pola magnetycznego. Obecna technologia nadprzewodników pozwala na budowę magnesów o polu do 10 Tesli. Projekt EuCARD będzie testował nowy materiał Nb3Sn, dzięki któremu pole może wzrosnąć do 13-15 Tesli. Takie magnesy, wyposażone we wkładki z tzw. wysokotemperaturowych materiałów nadprzewodzących, powinny dać pole o natężeniu 20 Tesli. Takie nadprzewodniki są bardzo kruche i stanowią obecnie prawdziwe wyzwanie technologiczne inżynierii materiałowej. Materiały muszą wytrzymać wielkie siły działające na nie w silnych polach magnetycznych.

Rozwój akceleratorów powoduje wzrost mocy i natężenia wiązek cząsteczek. Kolimatory odpowiedzialne za zabezpieczenie maszyny muszą wykazywać się dużą sprawnością i odpornością na trudne warunki pracy. Projekt EuCARD będzie rozwijał prototypy nowych urządzeń kolimacyjnych oraz szereg materiałów dla tych celów.

Ogólnie panuje opinia, że następną generacją akceleratorów cząsteczkowych będą liniaki elektronowe. W akceleratorach liniowych redukowane są straty energii związane z zakrzywieniem toru cząstek naładowanych, występujące w akceleratorach kołowych. W liniakach nadprzewodzących i normalnie przewodzących badane są takie zagadnienia jak akceleracja i stabilizacja wiązki. Projekt EuCARD uczestniczy w tych badaniach, czerpiąc korzyści z działania w ogólnoświatowej sieci ekspertów w tym zakresie.

Projekt EuCARD bada także nowe metody akceleracji cząstek, a w szczególności plazmowe i laserowe.

[edytuj] Sieci i dostęp ponad-narodowy

Akceleratory są urządzeniami wielkimi i skomplikowanymi. Opanowanie tak skomplikowanej techniki gwarantuje dopiero połączenie wiedzy i umiejętności wielu specjalistów. Sieci naukowe projektu EuCARD oferują wspólną platformę, gdzie naukowcy i inżynierowie z różnych dziedzin mogą wymieniać swoje doświadczenia, konfrontować rezultaty badań, eksperymentować z nowymi pomysłami oraz organizować wzajemną współpracę. Sieci są skupione na fizyce neutrino oraz poprawie parametrów akceleratorów i zderzaczy, technologii RF, a także edukacji, rozpowszechnianiu wyników prac naukowych i popularyzacji nauki.

Taka sama idea wymiany przyświeca otwarciu, w ramach projektu, dwóch nowych urządzeń akceleratorowych dla naukowych i technicznych społeczności Unii Europejskiej. Są to MICE, mionowy pierścień akumulacyjny oraz HiRadMat, stacja testowa dla impulsowej wiązki cząsteczkowej.

[edytuj] Inne projekty

EuCARD jest związany z innymi projektami Europejskimi akceleratorowymi: (http://cern.ch/EuCARD/about/related_projects/)

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach