Eugène Minkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Eugeniusz (Eugène) Minkowski (ur. 17 kwietnia 1885 w Petersburgu, zm. 17 listopada 1972 w Paryżu) – polsko-francuski psychiatra.

Jeden z czterech synów Augusta Minkowskiego, warszawskiego bankiera. Rozpoczął studia medyczne w Warszawie, ale z powodu antysemickich carskich represji, zmuszony był ukończyć je w Monachium. Tam w 1909 roku otrzymał tytuł doktora medycyny. Praktykował w Kazaniu, potem w Zachodniej Europie. Współpracował w swojej karierze m.in. z Henrim Ey, Eugenem Bleulerem i Ludwigiem Binswangerem. Ożenił się z psychiatrą Franciszką (Françoise) Brokman, poznaną w Kazaniu; ich synem był Alexandre Minkowski, pediatra, a wnukiem Marc Minkowski, dyrygent. Bratem Eugène'a był Mieczysław Minkowski (1884-1972), szwajcarski neurolog.

Prace[edytuj | edytuj kod]

  • La notion de perte de contact avec la réalité et ses applications en psychopathologie 1926
  • La schizophrénie Paris: Payot 1927
  • Le Temps vécu. Études phénoménologiques et psychopathologiques (1933)
  • Vers une cosmologie (1936)
  • Traité de psychopathologie. Paris: Le Plessis-Robinson, 1966

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Eugène Minkowski [w:] International Dictionary of Psychoanalysis. Alain de Mijolla (red.) ISBN 0-02-865994-5