Eugene O’Neill

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Eugene O'Neill)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Eugene O’Neill
Eugene O’Neill
Imiona i nazwisko Eugene Gladstone O'Neill
Data i miejsce urodzenia 16 października 1888, Nowy Jork
Data i miejsce śmierci 27 listopada 1953, Boston
Ważne dzieła Żałoba przystoi Elektrze
Zimna śmierć nadchodzi
Zmierzch długiego dnia
Wikicytaty Eugene O'Neill w Wikicytatach

Eugene Gladstone O'Neill (ur. 16 października 1888 w Nowym Jorku, zm. 27 listopada 1953 w Bostonie) – dramaturg amerykański, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1936.

Jego córka Oona O'Neill była żoną Charlie Chaplina.

Lata młodzieńcze[edytuj | edytuj kod]

O'Neill urodził się w hotelu Barrett na Broadwayu na Times Square, w Nowym Jorku. Dzisiaj w tym miejscu znajduje się kawiarnia Starbucks (ulica Broadway numer 1500, północno-wschodni róg 43. ulicy i Broadwayu). Na zewnętrznej ścianie kawiarni widnieje tablica upamiętniająca narodziny O'Neilla: "Eugene O'Neill, 16 października 1888 - 27 listopada 1953.[1].

O'Neill był synem irlandzkiego aktora Jamesa O'Neilla i Elli O'Neill. Jak większość Irlandczyków, O'Neill rozpoczął naukę w szkole rzymskokatolickiej z internatem. Wakacje letnie spędzał w stanie Connecticut w miejscowości Nowy Londyn.

Studiował na Uniwersytecie Princeton, spędził kilka kolejnych lat na morzu. W tym czasie chorował na depresję i popadał w alkoholizm po śmierci członków najbliższej rodziny. Rodzice O'Neilla oraz jego starszy brat Jamie zmarli w ciągu trzech kolejnych lat. Życie rodzinne O'Neilla przedstawia jego autobiograficzna sztuka "Zmierzch długiego dnia".

Pisarstwo było dla O'Neilla formą ucieczki od smutnej rzeczywistości. Pomimo depresji, uwielbiał morze, które wkrótce stało się wiodącym tematem jego sztuk. Miejscem akcji wielu z nich jest właśnie pokład statku, na którym pracował przez kilka lat.

Podczas pobytu w sanatorium w latach 1912-1913, gdzie wracał do zdrowia po przebytej gruźlicy, zdecydował, iż zostanie zawodowym dramaturgiem. Wcześniej pracował dla New London Telegraph, publikując tam swoją poezję oraz pisząc reportaże.

W drugiej dekadzie dwudziestego wieku O'Neill był częstym gościem w Greenwich Village. Poznał wtedy założyciela Komunistycznej Parii Pracy, dziennikarza Johna Reeda i jego żonę, pisarkę Louise Bryant. W filmie Reds z 1981 roku, o życiu Johna Reeda, postać O'Neilla zagrał Jack Nicholson.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Pragnienie i inne jednoaktówki (1914)
  • Na wschód od Cardiff (1916)
  • Poza horyzontem (1920)
  • Pożądanie w cieniu wiązów
  • Cesarz Jones
  • Złoto
  • Słoma
  • Owłosiona małpa
  • Pierwszy człowiek
  • Irlandzka róża Abie'go
  • Zespojeni
  • Fontanna
  • Marco Polo
  • Ach pustynio!
  • Dni bez końca
  • Anna Christie (1922)
  • Dziwne preludium (1928)
  • Żałoba przystoi Elektrze (Mourning Becomes Electra, 1931)
  • Zimna śmierć nadchodzi (The Iceman Cometh, napisana w 1939, opublikowana w 1940, a w 1946 doczekała się premiery w teatrze)
  • Dotyk poety
  • Jeszcze wspanialsze pałace
  • Zmierzch długiego dnia

Przypisy

  1. Arthur Gelb: O'Neill's Birthplace Is Marked By Plaque at Times Square Site (ang.). W: The New York Times [on-line]. 1957-10-17. [dostęp 2008-11-13]. s. 35.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]