Eugeniusz Makulski

Z Wikipedii

Eugeniusz Makulski MIC, (ur. 9 lutego 1928 w Kotarszynie koło Ostrowca Świętokrzyskiego), marianin, ksiądz katolicki, kustosz sanktuarium maryjnego w Licheniu od 1966 do 2004 roku. Obecnie zgodnie z prawem kanonicznym na emeryturze, lecz tytuł kustosza przysługuje mu honorowo do końca życia.

[edytuj] Biografia

Eugeniusz Makulski pochodzi z ubogiej, chłopskiej rodziny. Kiedy miał trzy lata zmarł jego ojciec na zapalenie płuc w wieku 30 lat. Dwa lata po śmierci ojca, matka wyszła ponownie za mąż. Jak twierdzi, o powołaniu kapłańskim myślał od dzieciństwa, a po raz pierwszy po wybuchu drugiej wojny światowej. W czerwcu 1941 roku ukończył w Miłkowie szkołę podstawową potem w październiku 1943 jego stryj Stefan Makulski zabrał go do Starachowic gdzie uczęszczał do szkoły zawodowej i pracował w zakładach broni i amunicji. W marcu 1945 roku zamieszkał w Miłkowie dzięki pomocy stryjów Makulskich. Zaczął naukę w Liceum im. Chreptowicza w Ostrowcu Świętokrzyskim. We wrześniu 1945 roku wraz ze stryjostwem przeniósł się do Grudziądza. Ukończył liceum i zdał maturę. Należał do organizacji założonej przez św. Maksymiliana Kolbe Milicji Niepokalanej. Występował w olimpiadzie tanecznej w Grudziądzu wraz z koleżanką Lidką Szmajdzińską gdzie zdobyli srebrny medal. Bardzo lubił teatr, pisał wiersze i drukował je w prasie miejskiej. Był prezesem kółka literackiego, pracował w Komendzie Hufca, gdzie zdobył stopień harcerza orlego. Miał zwyczaj codziennie przed zajęciami w szkole uczęszczać na na mszę i przystępować do Komunii Świętej.

4 lipca 1948 roku napisał prośbę o przyjęcie do Zgromadzenia Księży Marianów. Została ona przyjęta: 30 lipca tegoż roku wstąpił do klasztoru w Skórcu koło Siedlec. Z mało znanej wioski pod Koninem, uczynił jedno z największych i najpopularniejszych polskich sanktuariów maryjnych (rocznie odwiedza je 1,5 miliona pielgrzymów z całego świata). Przygotował uroczystości koronacji Cudownego Obrazu Matki Bożej Licheńskiej. Mimo szykan władz komunistycznych, systematycznie rozbudowywał sanktuarium. Za samowole budowlane został skazany przez PRL-owskie sądy na siedem lat więzienia w zawieszeniu. Jako ówczesny kustosz Sanktuarium był inicjatorem powstania największej świątyni w Polsce i jednej z największych na świecie. Wybudował ją w latach 1994-2004. Budowa całkowicie finansowana z ofiar wiernych zjednoczyła tysiące ludzi, którzy przez lata ofiarnie ją wspierali. (Konsekrowana 12 czerwca 2004 roku). Zainteresował się nią Jan Paweł II, który odwiedził Licheń w 1999 roku i pobłogosławił świątynię jako Wotum Narodu Polskiego Kościoła Katolickiego na Wielki Jubileusz Narodzenia Chrystusa 2000 roku .

[edytuj] Twórczość

• Powołanie i służba (2004, wydane przez wydawnictwo ZET) ISBN 83-7364-151-3