Eulalia z Méridy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święta
Eulalia z Méridy
dziewica
męczennica
John William Waterhouse - Saint Eulalia - 1885.jpg
Św. Eulalia – obraz Johna Williama Waterhousa (1885).
Data urodzenia ok. 292
Augusta Emerita, Luzytania (dzis. Mérida w Hiszpanii)
Data śmierci ok. 304
Augusta Emerita
Kościół/
wyznanie
katolicki, prawosławny
Wspomnienie 10 grudnia (kat.)
22 sierpnia/4 września (praw.)
Atrybuty miniaturowy piecyk, biała gołębica
Patronka kobiet w połogu, podróżnych, młodzieży
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Eulalia, męczennica z Méridy, cs. Muczenica Jewlalija diewa (ur. ok. 292 w Augusta Emerita w Luzytanii, zm. ok. 304 tamże)[1]dziewica i męczennica chrześcijańska[2], hiszpańska bohaterka wiary, święta Kościoła katolickiego i prawosławnego[3].

O jej życiu niewiele wiadomo. Jej Passio, które się zachowało, nie przedstawia większej wartości historycznej, natomiast jej wczesny kult jest dobrze udokumentowany. Śmierć męczeńską poniosła w czasach panowania Dioklecjana (284–305) i Maksymiana (286–305) będąc nastoletnią dziewczyną.

Hagiografia[edytuj | edytuj kod]

Eulalia pochodziła z zamożnej chrześcijańskiej rodziny z okolic obecnej Barcelony. Słysząc o prześladowaniach chrześcijan, w tajemnicy opuściła dom. Eulalia otwarcie upomniała miejscowego urzędnika za jego postępowanie wobec wiernych. Nie wyrzekłszy się wiary w Chrystusa i za odmowę złożenia ofiary bogom poniosła śmierć męczeńską mając 13 lat. Hagiografia podaje śmierć poprzez spalenie w piecu[1] lub poprzez rozpięcie jej na krzyżu i podpalenie świecami. W chwili śmierci z jej ust miała ulecieć dusza w postaci białej gołębicy oraz spaść śnieg, aby okryć jej ciało[3].

Kult[edytuj | edytuj kod]

Święta Eulalia widnieje na bizantyńskiej mozaice w Rawennie, a rzymski poeta Prudencjusz (zm. ok. 405) poświęcił jej hymn Peristephanon. Czcili ją św. Fortunat w swej poezji i św. Grzegorz z Tours w dziele In gloria martyrum.

Z czasem kult rozszerzył się na tereny Afryki Północnej, Francji i Włoch[3].

Jej wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 10 grudnia. Związany ze świętą dzień 12 lutego[4] prawdopodobnie upamiętnia przeniesienie relikwii (św. Eulalia czczona w Barcelonie właśnie 12 lutego wydaje się być tożsama ze świętą z Méridy).

Cerkiew prawosławna wspomina męczennicę 22 sierpnia/4 września[a], tj. 4 września według kalendarza gregoriańskiego[3].

Jej atrybutami są miniaturowy piecyk i biała gołębica[1], ale można spotkać lilię oraz tradycyjną palmę męczeństwa[2]. W ikonografii prawosławnej święta ma szkarłatne szaty i krzyż w ręce. Wyróżnia ją jedynie młody wiek i niski wzrost[3].

Jest patronką katedry św. Eulalii w Barcelonie i samej Barcelony. W wirydarzu katedry znajduje się mały staw, w którym pływa trzynaście gęsi symbolizujących wiek świętej. Jest też patronką kobiet w połogu, podróżnych, przeciw dyzenterii i nieszczęściu[1] a także młodzieży[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Eulalia von Mérida (niem.). Ökumenisches Heiligenlexikon. [dostęp 2013-02-02].
  2. 2,0 2,1 Archivio Parrocchia: Sant' Eulalia Vergine e martire in Spagna (wł.). Enciclopedia dei Santi. [dostęp 2013-02-02].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Jarosław Charkiewicz: męcz. Eulalia. Serwis Cerkiew.pl. [dostęp 2013-02-02].
  4. Żywot świętej Eulalii, Męczenniczki. Żywoty Świętych Pańskich na wszystkie dni roku – Katowice/Mikołów 1937 r.. [dostęp 2013-02-02].
  5. Asociación de la Virgen y Mártir Santa Eulalia (hiszp.). Stowarzyszenie św. Eulalii. [dostęp 2013-02-02].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]