Eulemur cinereiceps

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Eulemur cinereiceps
Grandidier & Milne-Edwards, 1890
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd naczelne
Podrząd Strepsirrhini
Rodzina lemurowate
Rodzaj Eulemur
Gatunek Eulemur cinereiceps
Synonimy
  • albocollaris Rumpler, 1975[1]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 EN pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Zasięg występowania gatunku

Eulemur cinereicepsgatunek średniej wielkości naczelnego z rodziny lemurowatych. Przed rewizją taksonomiczną z 2008 znany był jako Eulemur albocollaris[1]. Zamieszkuje poludniowy wschód Madagaskaru[2]. W 2005 dzięki obrazom satelitarnym ustalono, że pozostaje mu 700 km² siedliska w jego zasięgu występowania[3]. Znaczne zagrożenie stanowi dla niego utrata siedliska naturalnego. Gatunek zaliczono nawet do 25 najbardziej zagrożonych naczelnych świata w latach 2006–2008[4]. International Union for Conservation of Nature (IUCN) przyznało mu status gatunku zagrożonego wyginięciem, uzasadniając to bardzo ograniczonym zasięgiem występowania[2], dalej należy do 25 najbardziej zagrożonych naczelnych świata[5].

Zwierzę występuje jedynie na południowym wschodzie Madagaskaru, od rzeki Manampatrana na południe do rzeki Mananara[3][6].

Zmiany w taksonomi[edytuj | edytuj kod]

Współcześnie pojawiły się dane genetyczne i morfologiczne, które zasugerowały zmianę nazwy. Wcześniej zwano go E. albocollaris, która to nawa okazała się młodszym synonimem E. cinereiceps[2]. W efekcie przywrócono nazwę naukową Eulemur cinereiceps, która zastąpiła E. albocollaris. W języku angielskim analogiczna zmiana objęła także nazwy zwyczajowe[1][7].

Dawniej gatunek ten uznawano za podgatunek Eulemur fulvus, zanim podniesiono go do rangi osobnego gatunku w 2001. Jednak badania genetyczne i terenowe cały czas wspierają starszy pogląd statusu podgatunku[3].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Mittermeier, R., Ganzhorn, J., Konstant, W., Glander, K., Tattersall, I., Groves, C., Rylands, A., Hapke, A., Ratsimbazafy, J., Mayor, M., Louis, E., Rumpler, Y., Schwitzer, C. & Rasoloarison, R.. Lemur Diversity in Madagascar. „International Journal of Primatology”. 29 (6), s. 1607–1656, 10-2008. doi:10.1007/s10764-008-9317-y (ang.). 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Eulemur cinereiceps. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. 3,0 3,1 3,2 Lemurs of Madagascar. Wyd. 2. Conservation International, 2006, s. 251 & 280. ISBN 1-881173-88-7.
  4. Mittermeier, R., Ratsimbazafy, J., Rylands, A. B., Williamson, L., Oates, J. F., Mbora, D., Ganzhorn, J. U., Rodríguez-Luna, E., Palacios, E., Heymann, E. W., Kierulff, M. C. M., Yongcheng, L., Supriatna, J., Roos, C., Walker, S., & Aguiar, J. M.. Primates in Peril: The World’s 25 Most Endangered Primates, 2006–2008. „Primate Conservation”. 22, 2007 (ang.). 
  5. R.A. Ganzhorn, J. Wallis, A.B. Rylands i inni. Primates in Peril: The World's 25 Most Endangered Primates 2008–2010. , s. 1–92, 2009. Arlington, VA.: IUCN/SSC Primate Specialist Group (PSG), International Primatological Society (IPS), and Conservation International (CI). 
  6. Garbutt: Mammals of Madagascar, A Complete Guide. A&C Black Publishers, 2007, s. 163–4. ISBN 978-0-300-12550-4.
  7. Johnson, S. E., Lei, R., Martins, S. K., Irwin, M. T., & Louis, E. E.. Does Eulemur cinereiceps Exist? Preliminary Evidence From Genetics and Ground Surveys in Southeastern Madagascar. , s. 372–385, 2008. doi:10.1002/ajp.20501. PMID 18027864.