Euro w Polsce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wprowadzenie euro w Polsce wynika ze zobowiązań płynących z traktatu ateńskiego przyjętego w referendum w 2003 roku[1]. Polska posiada status państwa z derogacją. Zobowiązała się też do spełnienia kryteriów z Maastricht, co oznacza rezygnację z jednostronnej euroizacji. Polska nie jest członkiem Europejskiego Mechanizmu Kursów Walutowych, co stanowi jedną z zasadniczych przeszkód na drodze do przyjęcia euro w krótkim okresie. Ponadto istotny warunek z punktu widzenia prawnego stanowi konieczność nowelizacji Konstytucji.

Data zamiany złotego na euro nie jest określona[2]. Polska zobowiązała się do przyjęcia tej waluty, ale nie określiła terminu jej przyjęcia. Rozliczanie w euro dopuszczalne jest jednak w wielu punktach usługowych[3].

Aspekty proceduralne[edytuj | edytuj kod]

     Kraje strefy euro

     Kraje należące do ERM II

     Kraje UE używające euro

     Kraje spoza UE używające euro

Od 1 maja 2004 Polska uczestniczy w Unii Gospodarczej i Walutowej, jednak objęta jest derogacją[4]. Ma zatem podobny status jak większość państw, które przystąpiły do UE wraz z nią, odmienny natomiast od Wielkiej Brytanii i Danii, które uzyskały klauzulę opt-out[5]. Uchylenie derogacji uzależnione jest od wypełnienia kryteriów konwergencji[6]. Należą do nich[6]:

  • cztery kryteria konwergencji nominalnej;
    • kryterium stabilności cen;
    • kryterium fiskalne;
    • kryterium kursu walutowego;
    • kryterium stóp procentowych;
  • jedno kryterium konwergencji prawnej.

Decyzję o uchyleniu derogacji podejmie Rada Unii Europejskiej na wniosek Komisji Europejskiej oraz po konsultacji z Parlamentem Europejskim i po dyskusji na forum Rady Europejskiej[4]. W związku z wejściem w życie traktatu lizbońskiego konieczne będzie również uzyskanie zalecenia ze strony obecnych państw strefy euro[7]. Bieżące informacje na temat aktualnego stanu wypełnienia kryteriów zbieżności publikowane są w wydawanym od sierpnia 2009 roku przez Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro Monitorze konwergencji nominalnej[8]. Proces wejścia Polski do strefy euro trwać będzie minimum trzy lata od momentu podjęcia strategicznej decyzji[7]. Okres ten podzielony został na cztery etapy[7]:

  • przygotowanie i wejście do ERM II – najważniejszymi wydarzeniami tego etapu będzie podjęcie decyzji o włączeniu złotego do systemu oraz samo wejście do ERM II;
  • wypełnienie kryteriów konwergencji – zakończone decyzją o uchyleniu derogacji w odniesieniu do Polski;
  • przygotowania do wprowadzenia euro do obiegu – zakończone wejściem do strefy euro;
  • proces wprowadzenia euro – zakończony wycofaniem złotego z obiegu.

Od początku utworzenia struktur odpowiedzialnych za wprowadzenie euro jednym z ich podstawowych zadań było opracowanie Ram Strategicznych Narodowego Planu Wprowadzenia Euro – dokumentu, w który określiłby działania związane z zamianą złotego na euro.Ramy Strategiczne NPWE zostały przyjęte przez Komitet do Spraw Europejskich w dniu 9 kwietnia 2010 roku[9].

Stan wypełnienia kryteriów konwergencji przez Polskę[edytuj | edytuj kod]

Rok Miesiąc K. stabilności cen[10] K. fiskalne[11] K. kursu walutowego K. stóp procentowych[12]
2014 kwietnia[13] link= T link= N link= N link= T
2014 marzec[14] link= T link= N link= N link= T
2014 luty[15] link= T link= N link= N link= T
2014 styczeń[16] link= T link= N link= N link= T
2013 grudzień[17] link= T link= N link= N link= T
2013 listopad[18] link= T link= N link= N link= T
2013 październik[19] link= T link= N link= N link= T
2013 wrzesień[20] link= T link= N link= N link= T
2013 sierpień[21] link= T link= N link= N link= T
2013 lipiec[22] link= T link= N link= N link= T
2013 czerwiec[23] link= T link= N link= N link= T
2013 maj[24] link= T link= N link= N link= T
2013 kwiecień[25] link= N link= N link= N link= T
2013 marzec[26] link= N link= N link= N link= T
2013 luty[27] link= N link= N link= N link= T
2013 styczeń[28] link= N link= N link= N link= N
2012 grudzień[29] link= N link= N link= N link= N
2012 listopad[30] link= N link= N link= N link= N
2012 październik[31] link= N link= N link= N link= N
2012 wrzesień[32] link= N link= N link= N link= N
2012 sierpień[33] link= N link= N link= N link= N
2012 lipiec[34] link= N link= N link= N link= N
2012 czerwiec[35] link= N link= N link= N link= T
2012 maj[36] link= N link= N link= N link= T
2012 kwiecień[37] link= N link= N link= N link= T
2012 marzec[38] link= N link= N link= N link= T
2012 luty[39] link= N link= N link= N link= T
2012 styczeń[40] link= N link= N link= N link= T
2011 grudzień[41] link= N link= N link= N link= T
2011 listopad[42] link= N link= N link= N link= T
2011 październik[43] link= N link= N link= N link= T
2011 wrzesień[44] link= N link= N link= N link= T
2011 sierpień[45] link= N link= N link= N link= T
2011 lipiec[46] link= N link= N link= N link= T
2011 czerwiec[47] link= N link= N link= N link= T
2011 maj[48] link= T link= N link= N link= N
2011 kwiecień[49] link= T link= N link= N link= T
2011 marzec[50] link= T link= N link= N link= N
2011 luty[51] link= N link= N link= N link= N
2011 styczeń[52] link= N link= N link= N link= T
2010 grudzień[53] link= N link= N link= N link= T
2010 listopad[54] link= N link= N link= N link= T
2010 październik[55] link= N link= N link= N link= T
2010 wrzesień[56] link= N link= N link= N link= T
2010 sierpień[57] link= N link= N link= N link= T
2010 lipiec[58] link= N link= N link= N link= T
2010 czerwiec[59] link= N link= N link= N link= T
2010 maj[60] link= N link= N link= N link= N
2010 kwiecień[61] link= N link= N link= N link= N
2010 marzec[62] link= N link= N link= N link= N
2010 luty[63] link= N link= N link= N link= T
2010 styczeń[64] link= N link= N link= N link= N
2009 grudzień[65] link= N link= N link= N link= T
2009 listopad[66] link= N link= N link= N link= T
2009 październik[67] link= N link= N link= N link= T
2009 wrzesień[68] link= N link= N link= N link= T
2009 sierpień[69] link= N link= N link= N link= T

Zgodność ustawodawstwa krajowego z Traktatami (konwergencja prawna)[edytuj | edytuj kod]

Polska – jako państwo członkowskie objęte derogacją – jest zobowiązana w całości spełnić wymagania dostosowawcze określone w art. 131 Traktatu.

Według „Raportu o konwergencji” opublikowanego przez Europejski Bank Centralny w maju 2010, prawo polskie nie spełnia wszystkich wymagań dotyczących niezależności banku centralnego, zakazu finansowania ze środków banku centralnego oraz integracji prawnej z Eurosystemem[70]. Według raportu, w żadnym z dziewięciu badanych państw członkowskich nie stwierdzono pełnej zgodności ustawodawstwa ze wszystkimi wymogami dotyczącymi przyjęcia euro, określonymi w Traktatach oraz Statucie Europejskiego Systemu Banków Centralnych i EBC[71]. Również Komisja Europejska w swoim „Convergence Report 2010” stwierdzała, że ustawodawstwo polskie – w szczególności Ustawa o NBP i tekst Konstytucji RP – nie są w pełni zgodne z art. 130 i 131 Traktatu oraz Statutem Europejskiego Systemu Banków Centralnych i EBC[72].

Eksperci są zgodni, iż w celu wprowadzenia waluty emitowanej przez EBC (euro) jako polskiego pieniądza Konstytucja RP powinna zostać odpowiednio znowelizowana[73], co wymaga większości 2/3 głosów w Sejmie w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby posłów oraz dodatkowo bezwzględniej większości głosów w Senacie w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby senatorów[74].

Przewidywane skutki wprowadzenia euro[edytuj | edytuj kod]

Zastąpienie złotego przez euro stanowi przedmiot analizy ekonomicznej głównych instytucji publicznych zajmujących się finansami w Polsce (jak np. ekspertyza z 2012 roku rekomendująca wprowadzenie euro przygotowana dla Fundacji Schumana i Fundacji Konrada Adenauera[75]). Do tego rodzaju opracowań obejmujących zagadnienia związane z tym tematem należą publikacje sporządzone przez Ministerstwo Finansów w 2005 roku[76][7] oraz Narodowy Bank Polski w 2004 i 2009 roku[77][78]. W raportach tych odniesiono się zarówno do przewidywanych szans i korzyści, jak i do potencjalnych zagrożeń, i spodziewanych kosztów[78]. NBP podsumowało, że w związku z wejściem do strefy euro Polska w ciągu dziesięciu lat zyska dodatkowe 2,1%-7,5% PKB[78]. Do pozytywnych następstw związanych z przyjęciem euro zaliczono[78]:

  • wpływ na rynki finansowe – poprawa poziomu integracji rynków oraz stworzenie szansy poprawy stabilności instytucji finansowych;
  • bezpieczeństwo finansowe – w przypadku popadnięcia polskich banków albo Polski w trudności finansowe, inne kraja strefy euro mają obowiązek udzielić im pomocy[79];
  • bezpośrednie korzyści;
    • związane z redukcją kosztów transakcyjnych i ryzyka kursowego – według danych opublikowanych przez Ministerstwo Finansów w grudniu 2009 roku aż 56% przedsiębiorców sektora MŚP wskazywało na wahania kursowe jako na główny czynnik utrudniający rozpoczęcie lub rozszerzenie działalności na skalę międzynarodową[7];
      • obniżenie kosztów prowadzenia działalności gospodarczej;
      • ułatwienie prowadzenia księgowości;
      • możliwość lepszego planowania sytuacji finansowej przez podmioty gospodarcze;
      • wzrost porównywalności i przejrzystości cen w wymiarze międzynarodowym;
      • poprawę pozycji Polski jako partnera w handlu międzynarodowym w związku ze stosowaniem waluty o silnej pozycji globalnej;
      • brak konieczności wymiany walut i ponoszenia związanych z tym kosztów;
      • zwiększenie przejrzystości rynku i obniżenie barier wejścia;
      • intensyfikacja wymiany handlowej – według szacunków z 2008 roku wyższa dynamika eksportu mogłaby mieć miejsce nawet przez 25 lat od przyjęcia euro[78];
      • wzrost inwestycji – zarówno w odniesieniu do inwestycji krajowych, jak i zagranicznych inwestycji bezpośrednich – wejście Polski do strefy euro w 2004 mogło zaowocować ok. 18,5% wzrostem inwestycji zagranicznych[80];
    • związane z oceną sytuacji makroekonomicznej
    • związane z obniżeniem stopy procentowej
      • spadek kosztów pozyskania kapitału dla gospodarstw domowych, przedsiębiorstw oraz instytucji publicznych;
      • łatwiejsza dostępność kredytów i związany z tym wzrost konsumpcji;
      • poprawa zdolności obsługi zadłużenia.

Publikacje zwracają jednocześnie uwagę, że część spośród wymienionych następstw ma charakter potencjalny i może być uwarunkowana przeprowadzeniem określonych zmian, takich jak reforma finansów publicznych, czy też redukcja długu publicznego[78]. Zauważa się również, że wiele pozytywnych następstw przyjęcia euro materializuje się w dłuższym okresie[78]. Skala wielu spośród spodziewanych korzyści trudna jest do ścisłego określenia, jednak ekonomiści próbują oszacować część z nich[78]. Np. koszty transakcyjne w prowadzonym przez Polskę handlu zagranicznym wynosiły w 2008 roku ok. 1,0-1,5% PKB, przy czym 70% eksportu i 60% importu rozliczano w euro[7]. Poza wymienionymi korzyściami Polska uzyska też większy wpływ na podejmowanie decyzji w ramach całej Unii Europejskiej. Związane to będzie z uzyskaniem członkostwa w Eurogrupie oraz uzyskaniem lepszej pozycji w ramach Europejskiego Systemu Banków Centralnych – NBP wejdzie bowiem w skład Eurosystemu, a jego prezes w skład Rady Prezesów Europejskiego Banku Centralnego[7].

Graficzny symbol euro

Z kolei po stronie kosztów i zagrożeń Zespół Analityków NBP wymienia następujące negatywne konsekwencje wejścia do strefy euro[78]:

  • długookresowe;
    • przeniesienie polityki pieniężnej na szczebel wspólnotowy – zwraca się jednocześnie uwagę na konieczność uwzględnienia aspektów globalizacji[81], które zdecydowanie ograniczają realną możliwość prowadzenia autonomicznej polityki monetarnej (w tym utrata możliwości korzystania z kursu walutowego jako narzędzia polityki dostosowawczej). Koszty rezygnacji z autonomii w tym zakresie oceniono na 0,055% długookresowej konsumpcji[78];
    • możliwy obowiązek pomocy potencjalnym unijnym bankrutom sumę wartą 1/3 funduszy strukturalnych, jakie Polska otrzyma z Unii Europejskiej w latach 2014-2020[82];
    • solidarne ratowanie zagrożonych banków, tak jak w przypadku Hiszpanii[83];
    • niekorzystne dla przedsiębiorców, w przypadku niekorzystnego kursu – napływ tanich towarów z zagranicy, co oznacza straty w zyskach i miejscach pracy, oraz konkurencyjności eksportu[84].
  • średniookresowe;
    • zagrożenia dotyczące przyjęcia niekorzystnego kursu konwersji;
    • ryzyko pogorszenia się konkurencyjności gospodarki związane z możliwością wzrostu kosztów pracy;
    • zagrożenia dotyczące różnic inflacyjnych w obrębie unii walutowej;
    • przeznaczenie na walkę z kryzysem zadłużenia ok. 3,5 procent tzw. Mechanizmu Stabilności, (~2,8 miliarda euro)[85]
    • gwarantowanie do 24,3 miliarda euro pożyczek, jakie maksymalnie może udzielić fundusz tzw. Mechanizmu Stabilności[86].
  • krótkookresowe;
    • zagrożenia związane z uczestnictwem w ERM II – np. ryzyko wystąpienia tzw. zjawiska trójkąta niemożności[87];
    • efekty cenowe dotyczące wprowadzenia euro do obiegu gotówkowego oraz związane z tym negatywne konsekwencje iluzji euro, a także zjawiska związane z dążeniem do stosowania ceny atrakcyjnej – całkowity możliwy wpływ tych zjawisk na wzrost wskaźnika CPI oceniono na 3,29% przy założeniu, że dostosowania będą mieć charakter asymetryczny[78];
    • inne koszty związane z wprowadzeniem euro do obiegu gotówkowego i bezgotówkowego – emisja monet, wymiana automatów, wymiana cenników, zmiany w systemach komputerowych etc.;
    • koszty przeprowadzenia kampanii informacyjnej.

Instytucjonalizacja procesu wprowadzenia euro[edytuj | edytuj kod]

Tworzenie struktury organizacyjnej mającej bezpośrednio przygotować Polskę do wprowadzenia euro zostało zapoczątkowane przez rząd Donalda Tuska na przełomie 2008 i 2009 roku. Już 28 listopada 2008 roku ówczesny premier zaakceptował kandydaturę Ludwika Koteckiego na przyszłego pełnomocnika rządu do spraw wprowadzenia euro[88]. Stosowne rozporządzenie w sprawie ustanowienia Pełnomocnika Rządu do Spraw Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską zostało przyjęte przez Radę Ministrów 13 stycznia 2009 roku[89]. Drugim aktem prawnym związanym z tworzeniem struktur odpowiedzialnych za proces wprowadzenia euro jest Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 listopada 2009 r. w sprawie powołania Narodowego Komitetu Koordynacyjnego do spraw Euro, Rady Koordynacyjnej oraz Międzyinstytucjonalnych Zespołów Roboczych do spraw Przygotowań do Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską[90]. Zgodnie z tym aktem prawnym powołane zostały następujące struktury[90]:

  • Narodowy Komitet Koordynacyjny do spraw euro – jego przewodniczącym jest Pełnomocnik Rządu do spraw Wprowadzenia Euro, zaś wiceprzewodniczącym – Pełnomocnik Zarządu Narodowego Banku Polskiego do spraw Wprowadzenia Euro. W skład Komitetu wchodzą również – Minister – Członek Rady Ministrów, kierujący pracami stałego komitetu Rady Ministrów, sekretarz stanu[91] w Ministerstwie Gospodarki, sekretarz stanu[91] w MSWiA, Sekretarz KIE, Prezes UOKIK, Prezes Rządowego Centrum Legislacji oraz Przewodniczący KNF[92];
  • Rada Koordynacyjna – jej przewodniczącym jest Pełnomocnik Rządu, zaś wiceprzewodniczącym – Pełnomocnik Zarządu NBP. Oprócz nich, jako członkowie, w skład Rady wchodzą przewodniczący Zespołów Roboczych;
  • Międzyinstytucjonalne Zespoły Robocze do spraw Przygotowań do Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską – organy opiniodawczo-doradcze Rady. Powołano łącznie osiem Zespołów do spraw: Makroekonomicznych, Dostosowań Prawnych, Administracji Publicznej, Sektora Finansowego i Stabilności Finansowej, Wprowadzenia Banknotów i Monet Euro, Przedsiębiorstw Niefinansowych, Ochrony Konsumentów oraz Strategii Komunikacyjnej. W skład Zespołów Roboczych weszli przedstawiciele ok. trzydziestu różnych instytucji[90].

Pełnomocnicy Rządu[93][edytuj | edytuj kod]

Stanowiska polityczne[edytuj | edytuj kod]


Przed 2004 rokiem[edytuj | edytuj kod]

Dyskusje nad terminem wejścia do strefy euro rozpoczęły się jeszcze przed akcesją. W wypowiedziach premiera Leszka Millera mowa była o latach 2007–2009[94]. Polityk ten podkreślał jednocześnie konieczność wypełnienia restrykcyjnych kryteriów[94]. W okresie bezpośrednio poprzedzającym przyjęcie Polski do Unii Europejskiej w debacie publicznej pojawiały się pomysły dotyczące wprowadzenia euro w możliwie najkrótszym terminie poprzez jednostronną euroizację. Przedstawicielami takiej koncepcji byli m.in. tacy ekonomiści jak Andrzej Bratkowski czy Jacek Rostowski, choć uważali oni, że krok ten powinien być poprzedzony rozmowami z Unią[95]. Pogląd ten popierały również inne osoby związane z CASE[96]. W 2005 roku na ten temat wypowiadał się także jeden z ówczesnych liderów PO Jan Rokita, który twierdził, że krok ten zapobiegłby nadmiernemu umocnieniu złotego[96]. Przed taką decyzją ostrzegał jednak m.in. premier Marek Belka, który zwrócił uwagę na fakt, że zostałoby to źle odebrane przez UE[96]. Utrzymywał, że należałoby raczej rozważyć powiązanie złotego z euro w ramach izby walutowej, jednak, jak zauważył, wymagałoby to zrównoważenia finansów publicznych[96]. Dyskusje nad jednostronną euroizacją ustały wraz wejściem Polski do UGiW w 2004 roku.

Lata 2005–2007[edytuj | edytuj kod]

W okresie funkcjonowania koalicji PiS-u, Samoobrony i LPR wprowadzenie nowej waluty nie zaliczało się do priorytetów kolejnych rządów. W 2006 roku premier Kazimierz Marcinkiewicz wspominał o planach rozmów na temat wejścia do strefy euro, które miałyby rozpocząć się w 2009 roku[97]. Jeszcze bardziej sceptycznie do kwestii euro odnosił się premier Jarosław Kaczyński, który wyrażał obawy na temat negatywnych konsekwencji przebywania w ERM II oraz przedstawił swoją opinię na temat wpływu euro na wzrost cen[98]. Z dystansem do wprowadzenia nowej waluty odnosiły się też osoby z otoczenia prezydenta Lecha Kaczyńskiego, m.in. Aleksander Szczygło[98]. W 2007 roku wicepremier i minister finansów Zyta Gilowska mówiąc o rozpoczęciu rozmów na temat euro wskazywała przełom lat 2009 i 2010, zaś odnośnie samego przyjęcia euro wymieniała rok 2012[99].

W tym samym roku głos zabrał również nowy prezes NBP Sławomir Skrzypek, który stwierdził, że przyjęcie euro nastąpi najwcześniej w roku 2012[100]. Jego poprzednik, Leszek Balcerowicz, jeszcze jako prezes NBP wielokrotnie wypowiadał się na temat zarówno konieczności realizacji zobowiązań traktatowych, jak i korzyści płynących z przyjęcia euro. Wskazywał m.in. na pozytywne skutki dla polskich eksporterów oraz powoływał się na badania MFW pozytywnie oceniające następstwa związane z wypełnieniem kryteriów konwergencji[101]. Przypominał również o szansach na przyspieszenie rozwoju gospodarczego Polski oraz wskazywał na kiepską jakość informacji na temat rzeczywistych skutków wprowadzenia euro[102].

Po 2007 roku[edytuj | edytuj kod]

Premier Donald Tusk wraz z wicepremierem Waldemarem Pawlakiem i prezydentem Lechem Kaczyńskim

Rząd Donalda Tuska określił przyjęcie euro przez Polskę jako wyraz strategicznego interesu – stanowisko takie zawarto m.in. w harmonogramie pt. Mapa drogowa przyjęcia euro przez Polskę z października 2008 roku[103]. Jeszcze we wrześniu 2008 roku jako o terminie zamiany waluty mówiono o roku 2011[104]. Ówczesny szef Kancelarii Prezydenta Piotr Kownacki wskazywał wtedy raczej na rok 2012[105]. Przeciwnikiem wyznaczania daty był jednak sam prezydent Lech Kaczyński, który ponadto wspominał o konieczności przeprowadzenia referendum w tej sprawie[106]. Podejście rządu zmierzające do możliwie szybkiego wprowadzenia euro od początku wspierała główna partia tworząca jego zaplecze polityczne – Platforma Obywatelska – wyrazem tego było m.in. rozpoczęcie prac nad stosowną nowelizacją Konstytucji Rzeczypospolitej[107]. Stanowisko to popierał także Ludwik Kotecki, pełnomocnik rządu ds. wprowadzenia euro[108]. Z kolei przedstawiciele głównej partii opozycyjnej – Prawa i Sprawiedliwości – wypowiadali się negatywnie zarówno w odniesieniu do samego pomysłu szybkiego przyjęcia euro, jak i do idei szybkiego wypełnienia kryteriów zbieżności[109]. Prezes PiS Jarosław Kaczyński określił deklaracje rządu m.in. jako początek kampanii prezydenckiej Donalda Tuska oraz stwierdził, że wprowadzenie euro będzie szkodliwe dla społeczeństwa, a szczególnie dla emerytów[110].

Już na początku 2009 roku w związku ze złą sytuacją fiskalną w Polsce Donald Tusk zapowiedział, że realizacja planu przyjęcia euro może zostać przesunięta w czasie[111]. W połowie roku premier powiedział, że plan ulega zawieszeniu[112]. Na przełomie stycznia i lutego 2010 roku premier Donald Tusk zaprezentował Plan rozwoju i konsolidacji finansów publicznych w latach 2010-2011[113], jednak określenie daty wprowadzenia nowej waluty uzależnił też od postępu w negocjacjach z koalicyjnym PSL[114]. Głos w debacie na temat przystąpienia Polski do euro zabrali także prezes NBP Marek Belka[115] oraz prezydent Bronisław Komorowski[116], którzy objęli swoje urzędy w roku 2010. Obaj wyrazili podobne stanowisko, twierdząc, że przyjęcie euro leży w polskim interesie, jednak warto poczekać aż strefa euro upora się z trudnościami gospodarczymi.

Oceny społeczne dotyczące euro[edytuj | edytuj kod]

Z badań CBOS z marca 2011 wynikało, że za przyjęciem euro opowiada się 32% Polaków, w porównaniu 28% więcej osób było za w kwietniu 2010 roku. Przeciwnych było 60%, czyli o 11%. więcej niż w kwietniu 2010 roku[117].

Z badań TNS OBOP z lutego 2011 wynikało, że 51% Polaków uznawało przyjęcie euro za niekorzystne, natomiast 17% możliwość tę oceniało pozytywnie. 24% uważało taki krok za obojętny, natomiast 8% nie miało zdania[118].

Poniższa tabela prezentuje wyniki badań Eurobarometru dotyczące oceny Polaków wobec konsekwencji wprowadzenia euro[119].

Rok Miesiąc Pozytywny
wpływ dla kraju
Pozytywny wpływ
z własnej perspektywy
2013 kwiecień 36% 34%
2012 kwiecień 39% 37%
2011 listopad 36% 36%
2011 maj 43% 36%
2010 wrzesień 43% 36%
2010 maj 48% 41%
2009 wrzesień 52% 45%
2009 maj 58% 45%
2008 maj 47% 45%
2007 wrzesień 67%  ?
2007 marzec 52%  ?

Z badań Centrum Badania Opinii Społecznej (CBOS) w 2012 roku wynika, że wprowadzenie euro w Polsce popiera 25%, 68% jest zdecydowanie przeciw. Sprzeciw wobec przystąpienia Polski do strefy euro, dominuje we wszystkich analizowanych grupach społeczno-demograficznych. Większość z osób przekonanych o zasadności przyjęcia wspólnej waluty twierdzi, że nie należy się z tym spieszyć. Według raportu GMF 71 proc. badanych Polaków jest przekonana, że wprowadzenie euro byłoby potencjalnie szkodliwe dla polskiej gospodarki[120].

Polskie rewersy monet euro[edytuj | edytuj kod]

Obecnie[121] wizerunki polskich monet euro nie są ustalone. Liczne pomysły pojawiały się natomiast w wypowiedziach publicystycznych, szczególnie przy okazji konkursu zorganizowanego przez „Rzeczpospolitą[122]. Wśród proponowanych motywów powtarzał się m.in. orzeł w koronie, znak graficzny NSZZ „Solidarność”, wizerunek Mikołaja Kopernika i Fryderyka Chopina.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Akt dotyczący warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej. eur-lex.europa.eu. [dostęp 27 listopada 2009].
  2. Program konwergencji. Aktualizacja 2009. mf.gov.pl, 2010-10. [dostęp 10 marca 2010].
  3. Andrzej Lichota: W Polsce możemy już płacić w euro. polskatimes.pl, 2009-10-22. [dostęp 13 lutego 2010].
  4. 4,0 4,1 Marcin Żogała, Łukasz Szymczyk: Droga do euro (I). nbportal.pl, 2009-12-21. [dostęp 11 lutego 2010].
  5. Zuzanna Gromiec: Nie wszyscy mają euro. nbportal.pl, 2010-01-22. [dostęp 11 lutego 2010].
  6. 6,0 6,1 Aleksandra Rogut: Przygotowania Polski do przyjęcia euro. nbportal.pl, 2010-01-25. [dostęp 11 lutego 2010].
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 7,5 7,6 Ministerstwo Finansów, Ministerstwo Spraw Zagranicznych: Euro. Wspólna waluta europejska. mf.gov.pl, 2009-12. [dostęp 13 lutego 2010].
  8. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. mf.gov.pl. [dostęp 13 lutego 2010].
  9. Komitet ds. Europejskich przyjął Ramy Strategiczne NPWE. mf.gov.pl, 2010-04-12. [dostęp 12 kwietnia 2010].
  10. Eurostat.: Stabilności cen. 2013-06. [dostęp 16 czerwiec 2013].
  11. Eurostat.: Kryterium fiskalne. 2013-06. [dostęp 16 czerwiec 2013].
  12. Eurostat.: Stopy procentowe. 2013-06. [dostęp 16 czerwiec 2013].
  13. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. mf.gov.pl, 2014-04. [dostęp 7 maja 2014].
  14. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. mf.gov.pl, 2014-03. [dostęp 7 maja 2014].
  15. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. mf.gov.pl, 2014-02. [dostęp 10 marca 2014].
  16. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. mf.gov.pl, 2014-01. [dostęp 10 marca 2014].
  17. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. mf.gov.pl, 2013-12. [dostęp 10 marca 2014].
  18. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. mf.gov.pl, 2013-11. [dostęp 10 marca 2014].
  19. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. mf.gov.pl, 2013-10. [dostęp 10 marca 2014].
  20. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. mf.gov.pl, 2013-09. [dostęp 10 marca 2014].
  21. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. mf.gov.pl, 2013-08. [dostęp 10 marca 2014].
  22. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. mf.gov.pl, 2013-07. [dostęp 10 marca 2014].
  23. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. mf.gov.pl, 2013-06. [dostęp 10 marca 2014].
  24. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. mf.gov.pl, 2013-05. [dostęp 10 marca 2014].
  25. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. mf.gov.pl, 2013-04. [dostęp 10 marca 2014].
  26. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. mf.gov.pl, 2013-03. [dostęp 10 marca 2014].
  27. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. mf.gov.pl, 2013-02. [dostęp 10 marca 2014].
  28. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. mf.gov.pl, 2013-01. [dostęp 10 marca 2014].
  29. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. mf.gov.pl, 2012-12. [dostęp 10 marca 2014].
  30. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. mf.gov.pl, 2012-11. [dostęp 10 marca 2014].
  31. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2012-10. [dostęp 10 marca 2014].
  32. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2012-09. [dostęp 10 marca 2014].
  33. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2012-08. [dostęp 10 marca 2014].
  34. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2012-07. [dostęp 10 marca 2014].
  35. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2012-06. [dostęp 10 marca 2014].
  36. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2012-05. [dostęp 10 marca 2014].
  37. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2012-04. [dostęp 10 marca 2014].
  38. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2012-03. [dostęp 10 marca 2014].
  39. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2012-02. [dostęp 10 marca 2014].
  40. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2012-01. [dostęp 10 marca 2014].
  41. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2011-12. [dostęp 10 marca 2014].
  42. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2011-11. [dostęp 10 marca 2014].
  43. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2011-10. [dostęp 10 marca 2014].
  44. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2011-09. [dostęp 10 marca 2014].
  45. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2011-08. [dostęp 10 marca 2014].
  46. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2011-07. [dostęp 10 marca 2014].
  47. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2011-06. [dostęp 10 marca 2014].
  48. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2011-05. [dostęp 10 marca 2014].
  49. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2011-04. [dostęp 10 marca 2014].
  50. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2011-03. [dostęp 10 marca 2014].
  51. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2011-02. [dostęp 10 marca 2014].
  52. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2011-01. [dostęp 10 marca 2014].
  53. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2010-12. [dostęp 10 marca 2014].
  54. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2010-11. [dostęp 10 marca 2014].
  55. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2010-10. [dostęp 10 marca 2014].
  56. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2010-09. [dostęp 10 marca 2014].
  57. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2010-08. [dostęp 10 marca 2014].
  58. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2010-07. [dostęp 10 marca 2014].
  59. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2010-06. [dostęp 10 marca 2014].
  60. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2010-05. [dostęp 10 marca 2014].
  61. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2010-04. [dostęp 10 marca 2014].
  62. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2010-03. [dostęp 10 marca 2014].
  63. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2010-02. [dostęp 10 marca 2014].
  64. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2010-01. [dostęp 10 marca 2014].
  65. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2009-12. [dostęp 10 marca 2014].
  66. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2009-11. [dostęp 10 marca 2014].
  67. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2009-10. [dostęp 10 marca 2014].
  68. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2009-09. [dostęp 10 marca 2014].
  69. Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską: Monitor konwergencji nominalnej. archbip.mf.gov.pl, 2009-08. [dostęp 10 marca 2014].
  70. Europejski Bank Centralny: Raport o konwergencji. Maj 2010, s. 51. ISSN 1725-9657. [dostęp 2012-02-14].
  71. Europejski Bank Centralny: 12 maja 2010 r. – EBC publikuje Raport o konwergencji 2010 (pol.). [dostęp 2012-02-14].
  72. European Commission: Convergence Report 2010. s. 22, seria: European Economy 3/2010. ISBN 0379-0991. [dostęp 2012-02-14].
  73. Odpowiedź na interpelację w sprawie wprowadzenia unijnej waluty bez zmiany konstytucji.
  74. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej.
  75. Czy, jak i kiedy wprowadzić euro? Perspektywy polskiego członkostwa w Unii Gospodarczej i Walutowej wobec doświadczeń kryzysu 2008-2011, dr Krzysztof Iszkowski z Centrum Studiów nad Demokracją Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej, Warszawa, styczeń 2012 roku
  76. Ministerstwo Finansów: Integracja Polski ze strefą euro: uwarunkowania członkostwa i strategia zarządzania procesem. mf.gov.pl, 2005-08. [dostęp 13 lutego 2010].
  77. Zespół analityków NBP: Raport na temat korzyści i kosztów przystąpienia Polski do strefy euro. nbp.pl, 2004-02. [dostęp 13 lutego 2010].
  78. 78,00 78,01 78,02 78,03 78,04 78,05 78,06 78,07 78,08 78,09 78,10 Zespół analityków NBP: Raport na temat pełnego uczestnictwa Rzeczypospolitej Polskiej w trzecim etapie Unii Gospodarczej i Walutowej. nbp.pl, 2009-02. [dostęp 13 lutego 2010].
  79. http://waluty.wp.pl/kat,67876,title,Ile-naprawde-kosztowaloby-nas-euro,wid,15222861,wiadomosc.html
  80. Jelle Brouwer, Richard Paap, Jean-Marie Viaene: The trade and FDI effects of EMU enlargement (ang.). ifo.de, 2007-10. [dostęp 10 marca 2010].
  81. Np. globalny komponent inflacji, niezależny od decyzji krajowego banku centralnego.
  82. http://waluty.wp.pl/kat,67876,title,Ile-naprawde-kosztowaloby-nas-euro,wid,15222861,wiadomosc.html
  83. http://waluty.wp.pl/kat,67876,title,Ile-naprawde-kosztowaloby-nas-euro,wid,15222861,wiadomosc.html
  84. http://finanse.wp.pl/kat,1033725,title,Polskie-firmy-mniej-kochaja-euro,wid,16201875,wiadomosc.html
  85. http://waluty.wp.pl/kat,67876,title,Ile-naprawde-kosztowaloby-nas-euro,wid,15222861,wiadomosc.html
  86. http://waluty.wp.pl/kat,67876,title,Ile-naprawde-kosztowaloby-nas-euro,wid,15222861,wiadomosc.html
  87. Koszty mogą się pojawić jeszcze przed przyjęciem wspólnej waluty. rp.pl, 2009-04-27. [dostęp 7 marca 2010].
  88. Elżbieta Glapiak: Kotecki wprowadzi Polskę do euro. rp.pl, 2008-11-29. [dostęp 11 lutego 2010].
  89. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 13 stycznia 2009 r. w sprawie ustanowienia Pełnomocnika Rządu do Spraw Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską. mf.gov.pl, 2009-01-13. [dostęp 11 lutego 2010].
  90. 90,0 90,1 90,2 Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 listopada 2009 r. w sprawie powołania Narodowego Komitetu Koordynacyjnego do Spraw Euro, Rady Koordynacyjnej oraz Międzyinstytucjonalnych Zespołów Roboczych do Spraw Przygotowań do Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską. mf.gov.pl, 2009-11-03. [dostęp 11 lutego 2010].
  91. 91,0 91,1 Lub podsekretarz stanu.
  92. Lub Zastępca Przewodniczącego.
  93. Pełnomocnik Rządu do Spraw Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską. mf.gov.pl. [dostęp 21 lutego 2012].
  94. 94,0 94,1 Premier Miller: euro między 2007 a 2009 r. wyborcza.pl, 2003-06-05. [dostęp 1 marca 2010].
  95. Andrzej Bratkowski, Jacek Rostowski: Dlaczego jednostronna euroizacja ma sens w przypadku Polski i (niektórych) innych krajów kandydujących. nbp.pl, 2001-10. [dostęp 17 lutego 2010].
  96. 96,0 96,1 96,2 96,3 Belka: Euroizacja wbrew prawu europejskiemu. gazeta.pl, 2005-03-03. [dostęp 17 lutego 2010].
  97. Euro się przybliża. money.pl, 2006-05-16. [dostęp 1 marca 2010].
  98. 98,0 98,1 Premier z niechęcią myśli o strefie euro. gazeta.pl, 2006-06-30. [dostęp 1 marca 2010].
  99. Euro: Kiedy Polska ustali kurs wymiany złotego. biznes.interia.pl, 2007-04-24. [dostęp 1 marca 2010].
  100. Prezes NBP: euro w 2012. wprost.pl, 2007-09-06. [dostęp 1 marca 2010].
  101. Balcerowicz: Euro pomoże eksporterom, a nie zaszkodzi. bankier.pl, 2006-12-05. [dostęp 1 marca 2010].
  102. Balcerowicz: Brak rzetelnej informacji o euro. gazeta.pl, 2006-12-14. [dostęp 1 marca 2010].
  103. Mapa drogowa przyjęcia euro przez Polskę. archiwum-ukie.polskawue.gov.pl, 2008-10. [dostęp 11 lutego 2010].
  104. Tusk: Euro zastąpi złotego do końca 2011 roku. money.pl, 2008-09-17. [dostęp 11 lutego 2010].
  105. Kownacki: Euro realne w 2012 roku. money.pl, 2008-09-17. [dostęp 11 lutego 2010].
  106. Euro w Polsce: Musi być referendum. money.pl, 2008-09-30. [dostęp 11 lutego 2010].
  107. Euro do konstytucji, inne pomysły już nie takie ważne. money.pl, 2009-12-17. [dostęp 11 lutego 2010].
  108. Kotecki: euro w Polsce tak szybko, jak to możliwe. money.pl, 2009-03-06. [dostęp 21 lutego 2012].
  109. PiS nie zgadza się na szybkie przyjęcie euro. money.pl, 2008-10-25. [dostęp 11 lutego 2010].
  110. Kaczyński: Euro w Polsce zrujnuje emerytów. money.pl, 2008-09-19. [dostęp 11 lutego 2010].
  111. Tusk o przyjęciu euro: Ja nie jestem samobójcą. gazeta.pl, 2009-01-15. [dostęp 12 lutego 2010].
  112. Tomasz Kuzia: Premier: Plan przyjęcia euro zawieszony. dziennik.pl, 2009-09-28. [dostęp 12 lutego 2010].
  113. Tusk przedstawił plan rozwoju gospodarki. radiozet.pl, 2010-01-29. [dostęp 12 lutego 2010].
  114. Data euro zależna od negocjacji Tuska z Pawlakiem. money.pl, 2010-02-03. [dostęp 12 lutego 2010].
  115. Belka: Polska chce przystąpić do strefy euro. polskieradio.pl, 2011-12-06. [dostęp 21 lutego 2010].
  116. Za „ileś lat” może być trudniej. Prezydent chce euro szybko. money.pl, 2011-10-27. [dostęp 21 lutego 2010].
  117. CBOS: za przyjęciem euro 32 proc. Polaków, przeciw 60 proc. bankier.pl, 2011-03-28. [dostęp 2 kwietnia 2011].
  118. 51 proc. Polaków przeciwnych przyjęciu euro. forbes.pl, 2011-03-17. [dostęp 31 marca 2011].
  119. Eurobarometer: Public Opinion and the euro (ang.). ec.europa.eu. [dostęp 13 lutego 2010].
  120. Według raportu GMF Polacy coraz bardziej nie lubią USA, NATO, Obamy i Rosji – Wiadomości – WP.PL.
  121. Stan z listopada 2010 roku.
  122. Polskie euro. rp.pl. [dostęp 12 lutego 2010].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]