Europa Środkowo-Wschodnia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Europa Środkowo-Wschodnia – nazwa stosowana[1] dla określenia europejskich państw mających wspólne korzenie kulturowe i historyczne[2][3], a także wspólną przeszłość jako buforowe socjalistyczne republiki podlegające ZSRR, badź będące jego częścią składową jako republiki radzieckie. Jest to zbitek dwóch określeń tej części Europy – geograficznego (środkowa) i politycznego (Wschodnia).

Europa Środkowo-Wschodnia przed II wojną światową jako Międzymorze

Jednym ze współtórców określenia był Oskar Halecki.

Określenie to stało się bardziej popularne od lat 80., gdy trzej intelektualiści z tego regionu: Milan Kundera, Czesław Miłosz i István Bibó użyli go jako przeciwwagi dla terminu Europa Wschodnia.

Obecnie do tego regionu zalicza się:

Przypisy

  1. Termin ten określają i wymieniają publikacje Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej np. P. Kras, J. Kłoczowski, Mniejszości narodowe i religijne w Europie Środkowo-Wschodniej, a także innych placówek naukowych. Stosowany był on także przez krzewicieli idei prometejskich i federalistycznych jak Józef Piłsudski, Oskar Halecki i inni.
  2. 2,0 2,1 2,2 J. Kłoczowski, Europa Środkowo-Wschodnia w kręgu cywilizacji chrześcijańskiej średniowiecza, Lublin 1998
  3. Jenő Szűcs, Trzy Europy, Lublin 1995
  4. Ibidem
  5. 5,0 5,1 5,2 J. Lewandowski, W. Goleman, Samoidentyfikacja mniejszości narodowych i religijnych w Europie Środkowo-Wschodniej, Lublin 1999

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło Europa Środkowo-Wschodnia w Wikisłowniku