Europa Środkowo-Wschodnia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
 |
Niektóre informacje zawarte w artykule wymagają weryfikacji. Do weryfikacji: definicja, źródła, kryteria wiecej w dyskusji |
Europa Środkowo-Wschodnia – nazwa stosowana[1] dla określenia europejskich państw mających wspólne korzenie kulturowe i historyczne[2][3], a także wspólną przeszłość jako buforowe socjalistyczne republiki podlegające ZSRR, badź będące jego częścią składową jako republiki radzieckie. Jest to zbitek dwóch określeń tej części Europy – geograficznego (środkowa) i politycznego (Wschodnia).
Jednym ze współtórców określenia był Oskar Halecki.
Określenie to stało się bardziej popularne od lat 80., gdy trzej intelektualiści z tego regionu: Milan Kundera, Czesław Miłosz i István Bibó użyli go jako przeciwwagi dla terminu Europa Wschodnia.
Obecnie do tego regionu zalicza się:
- państwa Grupy Wyszehradzkiej (Polska, Czechy, Słowacja, Węgry)[4]
- państwa nadbałtyckie odłączone od ZSRR, będące niegdyś częścią, bądź dominium Rzeczypospolitej (Litwa, Łotwa, Estonia)[5][2]
- państwa ruskie odłączone od ZSRR, będące niegdyś częścią Rzeczypospolitej (Białoruś, Ukraina)[5][2]
- państwa powstałe z dawnej Jugosławii (Słowenia, Chorwacja, Bośnia i Hercegowina, Serbia, Czarnogóra, Macedonia)[5]
- pozostałe kraje bałkańskie (Albania, Bułgaria i Rumunia).
Przypisy
- ↑ Termin ten określają i wymieniają publikacje Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej np. P. Kras, J. Kłoczowski, Mniejszości narodowe i religijne w Europie Środkowo-Wschodniej, a także innych placówek naukowych. Stosowany był on także przez krzewicieli idei prometejskich i federalistycznych jak Józef Piłsudski, Oskar Halecki i inni.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 J. Kłoczowski, Europa Środkowo-Wschodnia w kręgu cywilizacji chrześcijańskiej średniowiecza, Lublin 1998
- ↑ Jenő Szűcs, Trzy Europy, Lublin 1995
- ↑ Ibidem
- ↑ 5,0 5,1 5,2 J. Lewandowski, W. Goleman, Samoidentyfikacja mniejszości narodowych i religijnych w Europie Środkowo-Wschodniej, Lublin 1999
